فرستادند ) از قرآن ، و نماز را بر پاى بدار كه نماز آدمى را از كار زشت و ناپسند باز مىدارد ، و البتّه ياد خداوند بزرگتر و بهتر است ( بزرگ و مه است ) از ياد بندگان ( رهى ) او ، و خداوند آنچه شما مىكنيد و مىسازيد مىداند !
جزو بيست و يكم :
46 -
وَ لا تُجادِلُوا أَهْلَ الْكِتابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ وَ قُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَ إِلهُنا وَ إِلهُكُمْ واحِدٌ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ .
( پيكار مكن ) مجادله مكن با اهل كتاب ( كه گزيت پذيرفتهاند ) مگر به بهترين وجه و نيكوترين صورت و به وفا كردن با آنها ، و به آنها بگو ( اى محمّد ) ما به آنچه بر ما نازل و بر شما نازل شده ( فروفرستاده شده ) ايمان داريم ( گرويديم ) و خداى ما و خداى شما يكى است و ما او را گردننهندگانيم .
47 -
وَ كَذلِكَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ فَالَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مِنْ هؤُلاءِ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الْكافِرُونَ .
و همچنانكه ( بر موسى تورات فرستاديم ) به تو هم ( اى محمّد ) قرآن فرستاديم ، پس كسانى كه به آنها از پيش كتاب فرستاديم به آن كتاب مىگروند ، و از ميان آنان كسانى هستند كه به اين كتاب هم ( قرآن ) مىگروند ! و پيغامها و سخنان ما را جز كافران انكار نمىكنند .
تفسير ادبى و عرفانى
سوره 29 آيه 19
19 -
أَ وَ لَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ .
آيه . ظاهر آيت اين است كه ابداء ( ايجاد ) و اعادهء خلق در نشئهء دنيا و نشئهء آخرت به دست خداوند است . ولى از روى باطن اشارت است به تغيير اوقات و اختلاف احوال ارباب قلوب ! كه گهى در قبض باشند و گهى در بسط ! گهى در هيبت ، گهى در انس ، ساعتى غايب و ساعتى حاضر ، ساعتى هشيار و ساعتى مدهوش ، لحظهاى بقا و لحظهاى فنا !
بنده تا آن دقيقه كه در قبض و در ترس باشد ، اظهار بندگى او براى طلب آمرزش ! و از ترس عقوبت است كه ،
يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً .
باز چون گام در عالم بسط و انس نهد ، از حول و قوّه آزاد گردد و از اراده و قصد خويش مجرّد شود ، و به فتوح تجريد زندگانى كند كه
( يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ) *
!
شبلى گويد : نفس آدمى در حالت بسط از سرمستى و بىخودى گويد : در قيامت هركس را دشمنى است و دشمن آدم منم كه چرا راه را بر من بست تا در گلزار او بماندم ! و در حال قبض مىگويد : خوارى من خوارى يهود را بىاثر كرد ! اين است معنى تغيير احوال !
سيد پيمبران در حال قبض مىگفت : نمىدانم خدا با من و شما چه رفتار كند ؟ كاش خدا محمّد را نيافريده بود ! و در حال بسط گويد : من مانند شماها نيستم ، من نزد خداوند به سر مىبرم و او به من غذا و آب مىدهد !
پير طريقت اين معنى را به رمزى عجيب بيرون داده و مىگويد : خدايا ، مرا بر هزاران عقبه بگذرانيدى و يكى ماند ! دل من خجل ماند ازبسكه تو را خواند ! بار الها ، مرا به هزاران آب بشستى تا با دوستى آشنا كردى ، و يك شستنى ماند ! خدايا ، مرا از من بشوى تا از پس خود برخيزم و تو مانى ! الها ، هرگز روزى را بىمحنت خويش به من منما ، تا چشم باز كنم و خود را در پيش نبينم !
سوره 29 آيه 21
21 -
يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ يَرْحَمُ مَنْ يَشاءُ .
آيه . آن را كه خواهد با وى عدل كند و از بر خويش