3 -
وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِينَ .
ما كسانى را كه پيش از ايشان بودند آزموديم ، پس بايد خداوند آنان كه راست گفتند و آنان كه دروغ گفتند ، بداند و بشناسد و به بيند ( البته برحسب ظاهر ) و گرنه مىداند و مىشناسد و مىبيند .
4 -
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ أَنْ يَسْبِقُونا ساءَ ما يَحْكُمُونَ .
آيا كسانى كه كارهاى بد مىكنند ، پندارند كه از ما پيشند و بر ما بگذرند ؟ ( و ما را در خود كم آرند ) ! بد حكمى مىكنند !
5 -
مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ .
هركس كه اميد ديدار خدا دارد ( و از رستاخيز و كيفر و پاداش مىترسد ) بداند كه هنگام داورى داشتن و پاداش دادن ، آمدنى و بودنى است و اوست شنواى دانا .
6 -
وَ مَنْ جاهَدَ فَإِنَّما يُجاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ .
و هركس ( با دشمن يا با هواى نفس ) جهاد كند ، براى خود كوشيده زيرا كه خدا از همه جهانيان بىنياز است .
7 -
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ .
كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيكو كردند ، ما بديهاى ايشان را بستريم و ناپيدا كنيم و ايشان را نيكوترين پاداش كارهائى كه مىكنند خواهيم داد .
8 -
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْناً وَ إِنْ جاهَداكَ لِتُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ .
به آدمى توصيه و سفارش كرديم و اندرز داديم كه با پدر و مادر نيكوئى كنند ، و اگر كوشش كنند با تو كه براى من شريك گيرند ، چيزى كه تو نمىدانى كه مرا شريكى نيست ! پس ايشان را فرمان مبر ، و اطاعت مكن ( و بدان ) كه بازگشت همهء شماها بسوى من است و شما را به آنچه مىكنيد خبر مىدهم .
9 -
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ .
و كسانى كه كارهاى نيكو كردند ، ما نامهاى آنان را در عداد شايستگان كنيم .
10 -
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذابِ اللَّهِ وَ لَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ
از جمله مردم كسى است كه مىگويد من به خدا ايمان آوردم و همينكه در راه خدا رنجى ديد آن را مانند عذاب خدا مىداند و از ايمان بازپس آيد ! و اگر يارى از سوى خداوند آيد ، مىگويد ما با شما بوديم ! آيا خداوند به آنچه در دل جهانيان است داناتر نيست ؟
11 -
وَ لَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْمُنافِقِينَ .
و هرآينه خداوند مىداند چه كسانى ايمان آوردند و چه كسانى منافقند و نفاق مىكنند !
12 -
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ .
آنان كه كافر شدند به مؤمنان گفتند : راه ما را پيش گيريد و ما را پيروى كنيد و ما گناهان شما را همه برداريم ! درحالىكه آنها از گناهان آنان چيزى برندارند و البته ايشان دروغ مىگويند .