تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى ) — صفحة 199

مساهمون:

ص١٩٩
تباه‌كاران را دوست ندارد . 78 -
قالَ إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى عِلْمٍ عِنْدِي أَ وَ لَمْ يَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهِ مِنَ الْقُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَ أَكْثَرُ جَمْعاً وَ لا يُسْئَلُ عَنْ ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِمُونَ .
قارون ( در جواب آنها ) گفت : آنچه مرا در اين جهان داده‌اند ، درخور دانش من داده‌اند ! آيا او نمىداند كه خداوند پيش از او از گروهان گذشته كسانى كه از حيث نيرو سخت‌تر و از گروه ، بيشتر از او بودند ، هلاك گردانيد ؟ و فردا گناهان كسى را از او يا از پدران او نپرسند ! 79 -
فَخَرَجَ عَلى قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ قالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا يا لَيْتَ لَنا مِثْلَ ما أُوتِيَ قارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ .
پس قارون بر قوم خويش در آرايش خود بيرون شد و خويشان او كه خواهان اين جهان بودند گفتند : كاش ما را همچنان بودى كه به قارون داده شده ! كه در اين جهان با بهرهء بزرگ است ! ( چون حساب همهء مال‌دارها معلوم است ) . 80 -
وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً وَ لا يُلَقَّاها إِلَّا الصَّابِرُونَ .
كسانى كه داراى دانش دين بودند گفتند : واى بر شما ، ثواب آن جهانى بهتر است براى كسى كه ايمان آورده و كارهاى نيكو كند ، و اين صفت ( در دل و زبان ) ندهند مگر به شكيبايان ! 81 -
فَخَسَفْنا بِهِ وَ بِدارِهِ الْأَرْضَ فَما كانَ لَهُ مِنْ فِئَةٍ يَنْصُرُونَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ ما كانَ مِنَ المُنْتَصِرِينَ .
پس ما او را و خانه و جهان او را به زمين فروبرديم ، و او را گروهى نبود كه فرود از خدا با او يارى كنند ، و از يارىشدگان هم نبود ! 82 -
وَ أَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَوْ لا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا لَخَسَفَ بِنا وَيْكَأَنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ .
آنگاه كسانى كه توان و جاى و كار و حال او را ديروز آرزو مىكردند گفتند : واى بر ما ، اين چه آرزو بود كه ما كرديم ! ( بدانيد ) كه خداوند روزى هركس از بندگان را كه بخواهد مىگستراند و به اندازه به هر كس كه بخواهد فرومىگيرد . اگرنه آن بود كه خداوند بر ما منّت نهاد ، ما را ( مانند قارون ! ) با آن آرزو كه ما داشتيم به زمين فرومىبرد ، اى واى ، بجاى رحمت ما ( چه كرديم ) ؟ بدان كه كافران رستگار نشوند . 83 -
تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ .
آن سراى واپسين را به كسانى دهيم كه در زمين برترى و فساد نجويند و عاقبت نيكو براى پرهيزكاران است . 84 -
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزَى الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ .
هركس كار نيكو كند پاداش او به آز آن است و هركس كار بد كند ، بدكاران را كيفر جز آنكه مىكردند ندهند ! 85 -
إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جاءَ بِالْهُدى وَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ .
آن خدائى كه قرآن را به تو فرستاد ( با احكام آن ) تو را به مكّه كه برگشتگاه تو است برمىگرداند ، بگو : پروردگار من داناتر است به آن كس كه راست راهى آرد و به كسى كه در گمراهى آشكار است . 86 -
وَ ما كُنْتَ تَرْجُوا أَنْ يُلْقى إِلَيْكَ الْكِتابُ إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ ظَهِيراً