81 -
وَ ما أَنْتَ بِهادِي الْعُمْيِ عَنْ ضَلالَتِهِمْ إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ يُؤْمِنُ بِآياتِنا فَهُمْ مُسْلِمُونَ .
( اى پيغمبر ) تو آن نيستى كه گمراهان را از گمراهيشان به راه راست آورى ! و نشنوانى مگر كسى را كه به سخنان ما گرويدهاند ! و آنان همهء مسلمانانند .
82 -
وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كانُوا بِآياتِنا لا يُوقِنُونَ .
و چون سخن خدا ( داير به عذاب ) برايشان افتد ( كه ديگر مهلت و آزرم نيست ) از زمين جنبندهاى بيرون آوريم كه با آنها فراروى مردم سخن گويد كه : مردمان به سخنان ما و به وعده و وعيد ما نمىگروند ! و بىشك و گمان نمىباشند !
83 -
وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنا فَهُمْ يُوزَعُونَ .
و آن روز كه از هر امّتى گروهى فراهم آوريم و از كسانى كه سخنان ما را دروغ شمردند برانگيزانيم ، در آن حال است كه آنان را فراهم مىرانند و باز مىدارند .
84 -
حَتَّى إِذا جاؤُ قالَ أَ كَذَّبْتُمْ بِآياتِي وَ لَمْ تُحِيطُوا بِها عِلْماً أَمَّا ذا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ .
تا آنكه به خداى آيند و خداوند گويد : آيا سخنان مرا تكذيب كرديد ؟ درحالىكه آن را در نيافتيد ! يا آن خود چه بود كه مىكرديد ؟ ( از تكذيب و تمرّد ) .
85 -
وَ وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِما ظَلَمُوا فَهُمْ لا يَنْطِقُونَ .
و گفتهء وعيد بر آنها واقع شد و عذاب بر آنان به سبب ستمهائى كه كردند نازل گشت ، پس ايشان آن روز خاموشند ( و از نوميدى و خوارى هيچ سخن نگويند . )
86 -
أَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ وَ النَّهارَ مُبْصِراً إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ .
آيا كافران نمىبينند كه ما شب را تاريك كرديم تا در آن آرام گيرند ؟ و روز را روشن ساختيم تا در آن چيزها را ببيند ؟ و در آن امر براى گروهى كه ايمان مىآورند نشانى آشكار است .
87 -
وَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ وَ كُلٌّ أَتَوْهُ داخِرِينَ .
و آن روز كه در صور دمند ، اهل آسمانها و زمين همگى بترسند ! مگر كسى كه خداوند خواهد كه نترسد ! و همگى بسوى خداوند ناچار و ناكام آمدنى هستند !
88 -
وَ تَرَى الْجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً وَ هِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ إِنَّهُ خَبِيرٌ بِما تَفْعَلُونَ .
كوهها را بينى ، پندارى كه بر جاى ايستاده با سنگ ! درحالىكه آنها مىروند مانند ابر ! اين ساخت خداوند توانا است كه هرچه ساخته محكم و استوار داشته و او به هرچه شما مىكنيد دانا و آگاه است .
89 -
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ .
هركس نيكى آرد ( فردا ) او را بهتر از آن است و آنان از بيم آن روز ايمن هستند .
90 -
وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ .
و هركس بدى آرد ، رويهاى آنان نگون در آتش اندازند ( و به آنها گويند ) شما را پاداش نخواهند داد مگر جزاى آنچه كه مىكرديد !
91 -
إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَها وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ .
( بگو ( اى محمّد ) همانا به من امر شده كه پروردگار اين شهر را ( مكّه ) بپرستم ، آن شهرى كه