مىآيند ؟ ( و گمراه مىكنند ) .
222 -
تَنَزَّلُ عَلى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ .
فرود مىآيند بر مردمان دروغگو و گناهكار !
223 -
يُلْقُونَ السَّمْعَ وَ أَكْثَرُهُمْ كاذِبُونَ .
آنان گوش فرا ديو دارند و بيشترشان دروغ مىگويند .
224 -
وَ الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ .
و شاعران را بيراهان و ناپاكان پيروى مىكنند .
225 -
أَ لَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وادٍ يَهِيمُونَ .
نمىبينى كه آنان در هر رودكده و هامونى به گمراهى مىروند ؟
226 -
وَ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ ما لا يَفْعَلُونَ .
و اينكه آنها مىگويند آنچه را كه خود انجام نمىدهند !
227 -
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ .
مگر آنان كه كارهاى نيك كردند و خدا را بسيار ياد مىكنند و مشركان را به زيان كشيدند پس از آنكه ستم زياد از آنها كشيدند . آرى آنان به زودى خواهند دانست كه كسانى كه ستم كردند با كدام گشتگان گردند و به كدام روز افتند ؟ و چه پاداش بينند ؟
تفسير ادبى و عرفانى
سوره 26 آيه 192
192 -
وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ .
آيه . ( اى محمّد ) اين قرآن كه كافران از پذيرفتن آن روى گردان شدند و گفتند افسانهء پيشينيان است ، نه چنان است كه ايشان گفتند . به جلال عزّت ما و به عظمت و كبرياء ما كه اين قرآن كلام ما است ، صفت و علم ما است ، و فرستاده از نزد ما است .
خداوند به عزّت و جلال خود سوگند ياد مىكند و مىفرمايد : كه اين قرآن كلام من است و هرچند كافر ملحد مرا به سوگند باور ندارد و مؤمن موحّد بىسوگند باور دارد ، اما سوگند من براى تأييد و تأكيد و تمهيد و تعريف و تشريف است ، تا دوست مىشنود مىنازد ، و دشمن مىشنود به دل مىگدازد . ( اى محمّد ) اگر سادات عرب و كفّار قريش از تو اعراض مىكنند غم مخور ما هزاران هزار دوست داريم ، در پردهء غيب جانهاشان را به عشق تو مىپروريم ، كس باشد كه پس از پانصد سال « 1 » در وجود آيد كه عشق تو راحت جان او باشد و دوستى تو اصل ايمان او بود !
كيفيّت تنزيل قرآن : خداوند براى تشريف امّت و تعظيم قرآن ، آن را مانند تورات به يك نسق و به يك نوبت نفرستاد بلكه آن را سوره سوره و آيهآيه در مدت بيست سال فروفرستاد ، بدين نسق كه بعضى احكام آن عام و بعضى خاص ، بعضى به نظمى ظاهر فرستاد ، و بعضى به نصّ قاطع ، بعضى مجمل و بعضى مفصّل ، بعضى مطلق و بعضى مقيّد ، بعضى محكم و بعضى متشابه ! كه اگر همه متشابه بودى كس را در جهان به علم تنزيل واقف نبودى ! اگر همه ظاهر بودى ، كس را رتبت تعليم نبودى ! اگر همه متشابه بود ، خاص با عام در نادانى برابر بودى ، و اگر همه ظاهر بودى ، عام و خاص در دانائى متساوى بودى ! و راه تفضيل بر خلق بسته شدى ، چه خاص را با عام برابر كردن
هامش
( 1 ) ملاحظه كنيد در اين حديث و پيشگوئى درست كه در قرن پنجم و ششم هجرى ( يعنى پس از 500 سال چه كسانى از قبيل شيخ انصارى ، ابو سعيد ابو الخير و شيخ عطار و امام ميبدى ، امام فخر رازى و مانند آنها به وجود آمدند كه سرتاپا وجودشان عشق و دوستى خدا و رسول بوده .