تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى ) — صفحة 154

مساهمون:

ص١٥٤
87 -
وَ لا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ .
و مرا روز رستاخيز شرم‌زده مساز . 88 -
يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ .
آن روزى كه دارائى و فرزندان به كار نايند . 89 -
إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ .
مگر كسى كه با دلى رسته از شرك ، به خدا آمد . 90 -
وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ .
و آن روز كه بهشت نزديك پرهيزكاران باشد . 91 -
وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغاوِينَ .
و دوزخ براى بيراهان و سركشان آشكار باشد . 92 -
وَ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ .
و به آنها گفته مىشود : كجايند آنچه را كه مىپرستيديد ؟ 93 -
مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ أَوْ يَنْتَصِرُونَ .
جز خداى يگانه ، آيا امروز شما را يارى مىدهند يا خود يارى مىبينند ؟ 94 -
فَكُبْكِبُوا فِيها هُمْ وَ الْغاوُونَ .
پس نگونسار در آتش افكنده مىشوند با پرستيدگان آنها ! 95 -
وَ جُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ .
و سپاه ابليس همگان ( در آتش افكنده مىشوند ) . 96 -
قالُوا وَ هُمْ فِيها يَخْتَصِمُونَ .
و گويند كه آنها در آتش به چنگوگرى ( جنگ ) باهم مىافتند ! 97 -
تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ .
( گويند ) به خدا سوگند كه ما نبوديم مگر در گمراهى آشكار ! . 98 -
إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ .
كه ما شما بتها را با خداوند جهان يكسان و همسان مىپنداشتيم . 99 -
وَ ما أَضَلَّنا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ .
و بيراه نكردند ما را مگر گناهكاران ( پدران و مهتران ) . 100 -
فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ .
پس ما را از شفيعان كسى نيست . 101 -
وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ .
و نه دوست كه با ما گرم باشد ! 102 -
فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ .
پس اگر ما را بازگشت به دنيا ممكن بودى ، ما از مؤمنان بوديمى ! 103 -
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ .
در اين گفتارها پند و آيتى و عبرتى پيدا است . و بيشتر ايشان گرونده نبودند ! 104 -
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ .
و به درستى و راستى كه خداوند تو ( اى محمّد ) توانا است و مهربان ( با همه مىتاود ولى مىبخشايد ! )

تفسير ادبى و عرفانى

سوره 26 آيه 69

69 -
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْراهِيمَ .
آيه . ابراهيم پدر و قوم خود را كه بت مىپرستيدند عتاب و سرزنش كرد و عيب بتان برايشان پيدا كرد ، آنگاه حجّت و بيّنه از آنها خواست و گفت : بارى بدانيد كه معبود بايد شنوا و بينا باشد ، تا عابد را سود و زيان به كار آيد ، شما بچه چيز اين بتان را مىپرستيد كه نمىشنوند و نمىبينند و نمىدانند و نه هيچ كس را به كار آيند . پرستش مخصوص خدائى است كه شنوا و بينا و دانا است و از همه كارها آگاه ! او را چه بانگ بلند ، چه راز دل ، چه روز روشن چه شب سياه همه برابر است .

سوره 26 آيه 74

74 -
قالُوا بَلْ وَجَدْنا آباءَنا كَذلِكَ يَفْعَلُونَ .
آيه . بت‌پرستان چون اين سخن شنيدند از پاسخ درماندند و دست در تقليد پدران زدند و گفتند : ما مىدانيم كه در اين بتها سود و زيانى نيست ، اما پدران ما آنها را مىپرستيدند ما نيز پرستيديم !