62 -
قالَ كَلَّا إِنَّ مَعِي رَبِّي سَيَهْدِينِ .
موسى گفت : نه نه ، هرگز ، نترسيد ، پروردگار من با من است و مرا راهنمائى خواهد كرد .
63 -
فَأَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ .
پس به موسى پيغام داديم كه عصاى خود را به دريا زن ! پس دريا بشكافت ، تا هر پارهاى از آن ( در دو سمت راه ) مانند كوهى بزرگ گشت !
64 -
وَ أَزْلَفْنا ثَمَّ الْآخَرِينَ .
و در آنجا ديگران را در تنگنا انداختيم .
65 -
وَ أَنْجَيْنا مُوسى وَ مَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ .
و موسى و هركه با او بود همگى را نجات داديم .
66 -
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ .
پس از آن ، ديگران را همگى غرق كرديم !
67 -
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ .
در اين كار عبرت است و لكن بيشتر آنها ايمان نياوردند !
68 -
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ .
و اينكه پروردگار تو توانا و مهربان است .
تفسير ادبى و عرفانى
سوره 26 آيه 22
22 -
وَ تِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّها عَلَيَّ .
آيه . موسى چون به فرعون رسيد و او را به توحيد دعوت كرد و لختى آيات و معجزات ظاهر ساخت ، فرعون سر وازد و بر موسى منت نهاد كه تو را نه من پروردم ؟ و از كودكى به بزرگى رسانيدم ؟ موسى از روى انكار پاسخ داد كه بر من سپاس چه نهى ! با اينكه بنى اسرائيل را به بندگى گرفتى و خود كه را رسد كه بنده گيرد و خداوندى كند مگر خداى همه جهانيان و كردگار عالميان ! فرعون پرسيد پروردگار عالميان چيست و كيست ؟ فرعون اين پرسش را بىادبوار كرد و موسى در تعظيم شد و گفت : خداى آسمانها و زمين ! و آنچه ميان آنها است و اگر تو نمىدانى و به توحيد راه نمىبرى همهء آسمانها و زمين و آنچه ميان آنها است همه نشان و گواه بر خداوندى و يگانگى او است ! و موجودات و هستىها همه آيات قدرت او هستند !
تاريخ ازل و ابد ، كوچكترين لحظهاى در بدايت اقبال او ! نعمت هر دو سراى ، كمترين ذرّهاى در شعاع فضل او ! همگى ساختگان خدمت و سوختگان محبّت اويند و خستگان محبّت عزيزان حضرت او ! خداوندى كه همه ثناها را سزاوار است ، چه ، در ذات بىنظير ، و در صفات بىيار است ، و در كامرانى با اختيار و در كارسازى بىاختيار ؟ گناهكاران را آمرزگار ، با مفلسان نيكوكار ، آورنده تاريكيها ! و برآرندهء روشنائيها ! بينندهء احوال و دانندهء اسرار است .
با رنگ رخ تو لاله بىمقدار است * با بوى سر زلف تو عنبر خوار است .
سوره 26 آيه 24
24 -
رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
. . . رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ
. . . رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ .
آيه .
اين اضافت ذات بارى به آفريدههاى خود در اين سه آيه بر دو وجه است : يكى اضافهء جزئى و ديگر اضافهء كلّى ، اضافهء جزئى تشريف مضاف اليه است چنان كه پيغمبر فرمود : خدايا ياد كن ، خدا را پرستش كن ، امّا اضافهء كلّى مقصود بيان قدرت و اظهار هيبت و عزّت خداوند است كه در هرجا صنعى پنهان و در هر امرى لطفى پوشيده دارد .
بنگر كه صنع پنهان با فرعون چه كرد ؟ و يا لطف خفىّ با موسى چه ساخت ! موسى از دشمن به شب گريخت و فرعون با خيل و حشم بر پى وى ايستاد ! بنى اسرائيل گفتند : از جلو دريا و از پس دشمن ! ما گرفتار خواهيم شد ! موسى گفت :