آن را ايستاده و آرام ، پاينده كردى ، آنگاه ما آفتاب را بر آن سايه نشانى و نمودارى كرديم كه بر پى آن رونده است !
46 -
ثُمَّ قَبَضْناهُ إِلَيْنا قَبْضاً يَسِيراً .
پس از آن ما خود آن سايه را مىگيريم ، بازگرفتنى آسان .
47 -
وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِباساً وَ النَّوْمَ سُباتاً وَ جَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً .
او خدائى است كه شب را پوشش شما كرد و خواب شما را آسان كرد و روز را رستاخيز شب قرار داد ( همان گونه كه در قيامت از گور برخيزند اينجا از خواب برخيزند ! )
48 -
وَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً .
او خدائى است كه باد را به رحمت خويش در هوا گشاد ( پيش از باران ) . و فروفرستاديم از آسمان آب پاكيزه !
49 -
لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً وَ نُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنا أَنْعاماً وَ أَناسِيَّ كَثِيراً .
تا با آن ، شهر مرده را زنده كنيم و از آنچه آفريديم از چهارپايان و مردمان بسيار بياشامانيم .
50 -
وَ لَقَدْ صَرَّفْناهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً .
ما باران از جائى به جائى ميان مردمان مىگردانيم تا پند ما را بپذيرند ( و توانائى و تدبير حكمت ما را دريابند ) پس بيشتر مردمان سرباززدند و جز ناسپاسى ! و كفران نعمت نداشتند !
51 -
وَ لَوْ شِئْنا لَبَعَثْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ نَذِيراً .
و اگر ما مىخواستيم در هر شهرى ( جدا جدا ) پيغمبرى مىفرستاديم ( تا مردم را راهنمائى كند ) .
52 -
فَلا تُطِعِ الْكافِرِينَ وَ جاهِدْهُمْ بِهِ جِهاداً كَبِيراً .
پس ( تو اى پيغمبر ) بنگر ، تا فرمان كافران نبرى و باز كوش با ايشان باز كوشيدنى بزرگ ( جهاد كن كه با شمشير است ) .
53 -
وَ هُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ وَ جَعَلَ بَيْنَهُما بَرْزَخاً وَ حِجْراً مَحْجُوراً .
او خدائى است كه دو شاخ آب در دريا فراهم گذاشت ، اين يكى خوش و گوارا ، و آن يكى شور و تلخ ، ( و زبانگز ) و ميان آن دو جدائى ساخته و به توانائى خويش آنها را از يكدگر باز داشته كه درهم نمىشوند !
54 -
وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً وَ كانَ رَبُّكَ قَدِيراً .
و او است كه مردم را از آب آفريده و او را نژاد و خويش و پيوند كرد و پروردگار تو بر هر كارى توانا است .
55 -
وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُهُمْ وَ لا يَضُرُّهُمْ وَ كانَ الْكافِرُ عَلى رَبِّهِ ظَهِيراً .
و جز خداوند ، چيزى را مىپرستند كه نه به آنها سود مىدهد و نه زيان و كافر هميشه بر خداوند هم پشت ديو است !
56 -
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا مُبَشِّراً وَ نَذِيراً .
و ما تو را نفرستاديم مگر فرمانبردار و ارشادكننده و نافرمان را ترساننده .
57 -
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا .
بگو ( اى محمّد ) من از شما براى اين پيغام مزدى نمىخواهم ، و من اين پيغام را نمىرسانم مگر به كسى كه بخواهد راهى بسوى خداى خويش جويد .
58 -
وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَ كَفى بِهِ بِذُنُوبِ عِبادِهِ خَبِيراً .
كار را به خدا بسپار كه هميشه زنده و هرگز نمىميرد و به پاكى او را بستاى و ستايش كن ، و او به گناه بندگان آگاه و بسنده است .