23 -
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ .
ما نوح را به قوم خودش فرستاديم كه به آنها گفت : اى خويشان ، خدا را بپرستيد كه جز او خدائى نيست آيا پرهيزكار نمىشويد از غير خداى يگانه ؟
24 -
فَقالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُرِيدُ أَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَنْزَلَ مَلائِكَةً ما سَمِعْنا بِهذا فِي آبائِنَا الْأَوَّلِينَ .
پيشوايان قوم او كه كافر بودند گفتند : اين نوح هم مردمى چون شما است كه مىخواهد بر شما فزونى و برترى يابد ، و اگر خدا خواستى پيغامى با فرشتگان فرومىفرستادى ! و ما هرگز اين را در روزگار پدران پيشين ما نشنيديم .
25 -
إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ بِهِ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوا بِهِ حَتَّى حِينٍ .
اين نيست مگر مردى ديوانه ! پس شما يك چندى درنگ نمائيد .
26 -
قالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِما كَذَّبُونِ .
نوح گفت : خدايا مرا يارى ده از آنچه مرا دروغزن خواندند .
27 -
فَأَوْحَيْنا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا فَإِذا جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ .
پس به نوح پيغام فرستاديم كه بر ديدار ما و بفرمان ما كشتى بساز ، پس چون فرمان ما رسيد ، در آن كشتى از هر جنسى جفتى با كسان خويش در كشتى آر ، مگر كسى كه خداوند از بدبختى آنها سخن گفته بود ( يكى از زنها و يك پسرش ) و دربارهء آنها با من سخن مگو كه ستم كردند و آنان غرق شدنى هستند !
28 -
فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَ مَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ .
« 1 » پس چون خودت و همراهانت در كشتى آرام گرفتيد ، بگو : سپاس خداوندى راست كه ما را از اين قوم ستمكار رهائى داد .
29 -
وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ .
و بگو خداى من ، مرا فرود آور ( به خشكى ) فرود آوردن با بركتى و تو خدايا بهترين فرودآورندگانى .
30 -
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ وَ إِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ .
در اين داستان ، پيغامها و پندهاى نيكو است و نبوديم ما مگر از آزمايندگان .
31 -
ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِينَ .
پس از آنها گروهى ديگر آفريديم .
32 -
فَأَرْسَلْنا فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ .
پس به آنها پيغمبرى ( صالح ) از خودشان فرستاديم كه ( به آنها گفت ) خدا را بپرستيد كه جز او خدائى نيست آيا نمىپرهيزيد ؟
33 -
وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ الْآخِرَةِ وَ أَتْرَفْناهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَ يَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ .
گروهى از قوم او كه كافر شدند و ديدار رستاخيز را دروغ پنداشتند و ما آنها را در دنيا در فراخى نعمت داشتيم ، گفتند
هامش
( 1 ) در قرآن لفظ استواء بر پنج معنى است . ( 1 ) : برابرى :هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ .( 2 ) : راست قامت :بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوى .( 3 ) برقرارى در جائى :وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ .( 4 ) قصد و آهنگ :ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ . *( 5 ) قرار گرفتن :ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ . *