تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مخزن الأدويه ( دائرة المعارف خوردنيها و داروهاى پزشكى سنتى ايران ) ( فارسى ) — صفحة 829

مساهمون:

ص٨٢٩
نامند

* ماهيت ان

نباتى است ساق آن يك عدد و به قدر شبرى و قريب بجعده و پرزغب به حدى كه كويا از ساق تا آخر در ميان پنبه حلاجي كرده بسيار نرم پيچيده‌اند و كل آن بنفش مائل بسرخي و ريزه و از ساق تا آخر با بركهاى بسيار ريزه آميخته بكل و حكيم مير محمد مؤمن رحمه اللّه تعالى نوشته‌اند كه فقير در فيروزه كوه مكرر مشاهده كرده و اخذ نموده

* طبيعت ان

كرم و خشك و كرمي آن را زياده از خشكي دانسته‌اند

* افعال و خواص آن

اعضاء الراس سعوط آن با روغن بنفشه جهت تفتيح سدد دماغي و تقويت دماغ و صداع بلغمي نافع اعضاء الغذاء و النفض مقوى معده و جكر و اعضاى باطني و تحليل رياح و امراض باردهء جكر و رحم و مدر حيض است

* مرماطوس *

بفتح ميم و سكون را و فتح ميم و الف و ضم طاء مهمله و سكون واو و سين مهمله بفارسي درنك نامند

* ماهيت ان

مروبرى است و قسمى از مرو سفيد كه مرماهوس خوانند و برك آن شبيه ببرك خبازى و از ان كوچكتر و با تشريف و در همه افعال مانند مرماهوس است

* مرماهوس *

بفتح ميم و سكون را و فتح ميم و الف و ضم ها و سكون واو و سين مهمله بفارسي مرو سفيد و مرو تلخ نامند

* ماهيت آن

نباتي است شبيه بمرماحوز و برك آن مانند برك لبلاب و از ان كوچكتر و كل آن مائل بسفيدى و تخم آن مدور بخلاف ساير اصناف آنكه همه طولانىاند و كفته‌اند مراد از مطلق تخم مرو تخم اين است

* طبيعت ان

كرم و خشك و نزد بعضى معتدل

* افعال و خواص ان

مفرح و مجفف و در همه افعال مانند مرماحوز است و شكوفهء آن را امين الدوله سرد و تر دانسته

* مرو *

بفتح ميم و سكون را و واو لغت نبطى است و كويند فارسي است و نيز بفارسي مرو رشك و بهندى كنوچه نامند

* ماهيت آن

اسم جنس است و انواع مىباشد و هريك بنامى مخصوص و بر ابرون و خزامي و اقحوان و لسان الثور نيز اطلاق مىنمايند و از مطلق آن مراد نوع خوشبوئى آنست كه مرماحوز باشد و اصناف مرو چهار است و نزد بعضى پنج يك نوع و امر مازاد نامند و دوم را مرماحوز و سوم را مرماطوس و چهارم را مرماهوس و صنف پنجم را سرو دانسته‌اند و ظاهرا ابرون باشد و از نوع مرو نباشد و نوعى از مرو كه كم‌بو مىباشد نسبت بمرماحوز آن را شموسا نامند

* طبيعت آن

در دوم كرم و خشك و بحسب انواع آن مختلف مىباشد چنانچه ذكر يافت

* افعال و خواص آن

ملطف و محلل رياح و نفخ و بلغم و مفشي رياح و مفتح سدد هر جا كه باشد اعضاء الراس قطور آن با شير زنان در كوش جهت تسكين وجع آن و در بيني جهت صداع حاره و صداع بارده و بوئيدن نوع خوشبوى آن مصدع خصوصا بالاى شراب اعضاء الغذاء و النفض مقوى معده و امعا و رافع استسقا و رياح جوف و مدر بول و عرق و محلل بلغم معده و مسكن اوجاع آن و چون مستسقي مداومت بآشاميدن برك و تخم طولاني كه آن شبيه بتخم كتان است نمايد و هر روز دو درم آن را با مثل آن شكر ناشتا بياشامد تجفيف ما و اخراج آن به بول و عرق نمايد دايما و تخم آن را چون بريان نمايند و بياشامند جهت سحج خصوصا كه با روغن بادام چرب نموده باشند و جهت ذوسنطاريا و بريان ناكردهء آن مسهل بلغم و نيز بريان كردهء آن با تخم حماض رافع اسهال دموى و قرحهء امعا و سحج الاورام و الدماميل ضماد آن منضج اورام صلبه و دماميل و خراجات و محمد بن زكريا تخم آن را در دوم كرم و در اول تر دانسته و كويند چون اندك‌اندك آب بران ريزند و بانكشت بمالند و لعاب آن را با اندكى روغن ياسمين سه روز ناشتا بنوشند شراى سوداوى را بالكل زائل كرداند و مجرب است *

* مرهيطس *

بفتح ميم و سكون راء مهمله و كسر ها و سكون ياء مثناة تحتانيه و ضم طاء و سين مهملتين

* ماهيت ان

سنكى
مخزن الأدويه ( دائرة المعارف خوردنيها و داروهاى پزشكى سنتى ايران ) ( فارسى ) — صفحة 829 | محمد حسين عقيلى خراسانى شيرازى