[ امراض ريه اطفال ]
[ سىام : امراض ريه ]
[ سعال اطفال ]
[ الف ] از آن جمله ، سعال است
بدان كه سرفهء اطفال ، چند نوع مىباشد :
يكى ، به سبب رفتن دخان در حلق [ است كه ] علاج آن ، آن است كه نبات يا شكر يا عسل يا ترنجبين هر كدام كه مناسب وقت دانند لعق فرمايند و بسا باشد كه شير مرضعه فقط كفايت نمايد .
دوم ، آن كه از رفتن گرد و غبار به حلق عارض گردد . [ و ] علاج آن ، اين است « 1 » كه حلق و سينهء آن را به روغنهاى مناسبه چرب نمايند و اغذيهء چرب بخورانند و به شير غرغره فرمايند اگر غذايى خورده باشد و غرغره تواند نمود .
سوم ، آن كه از يبس و خشونت قصبهء ريه به هم رسد . [ و ] علامت آن ، سرفهء خشك است بى ملاقات دود و غبار . علاج آن نيز تدهين حلق و سينه است به روغنهاى مناسبه و موم روغن و لعاب به دانه با اندك نباتى نيم گرم خورانيدن .
و ادويه و اغذيهء مرطّبه استعمال نمودن . و اگر صفراوى باشد ، آب شاهتوت و يا ربّ آلوبالو پيش از غذا - اگر غذا تناول نمايد - بخورانند و مرضعهء آن را اغذيهء دافعهء صفراء بخورانند و اگر حاجت به تنقيه باشد ، تنقيه نمايند .
چهارم : آن كه از كثرت رطوبت به هم رسد . و اين ، بيشتر اطفال را عارض مىگردد و اكثر با زكام مىباشد ؛ و لهذا جمهور اطبّاء همين نوع را در امراض صبيان ذكر نمودهاند و زكام را با آن يك جا بيان كرده . [ و ] علامت آن ، نزول رطوبت از دماغ و بينى است اگر با زكام باشد و ساير آثار رطوبت ، ظاهر .
علاج آن :
اگر سعال بىنزله و زكام است ؛ جهت نضج مادّه ، طبيخ عنّاب و سپستان و بنفشه و اصل السوس محكوك مرضوض و گاو زبان و پرسياوشان و زوفاى يابس و مويز بى دانه سه روز بخورانند .
هامش
( 1 ) . ب : آن آن است .