شرط هفتم : آن كه ما بين وضع حمل مرضعه و بين ارضاع آن مدّت متوسّطى گذشته باشد ؛ يعنى بعيد العهد نباشد و نه بسيار قريب العهد از چهل روز كم تر . و مدّت بُعد عهد تا ابتداى هفت ماه است ؛ زيرا كه در آن هر دو صورت ، شير آن محمود نمىباشد پس زمان متوسّط نيكو است .
شرط هشتم : آن كه بايد كه مرضعه در هنگام ارضاع از هر چه باعث فساد لبن است پرهيز نمايد .
[ فايده ] : و از مفسدات لبن ، يكى خواهشِ بسيار آن است بر جماع و جماع نمودن . و اين ، اعظم اسباب فساد لبن است ؛ به جهت آن كه خون حيض از آن به حركت مىآيد و باعث فساد رايحهء لبن و تقليل مقدار آن مىگردد ؛ به سبب ميل آن بدين جهت . و نيز اگر حمل دارد ، ضرر عظيم احداث نمايد به هر دو [ شير و جنين ] ؛ به جهت توزيع غذاى آن هر دو و لهذا در حديث شريف « 1 » نهى از آن وارد شده و عقلًا نيز منهى عنه است .
و در بعض احاديث كه رخصت است ، بنا بر ضرورت و لابدّى است كه شوهرِ آن زن را ، زن ديگر نباشد و قادر بر صبر و متعه و اختيار زن ديگر نيز نباشد و در اين صورت ، تقليل اولى است و مرضعه را از مشوّقات جماع بازداشتن و مرضعه نيز خود را از خيال آن باز دارد و نيز از اسباب فساد آن [ است ] هر چه مكره طبع « 2 » و نفس باشد و موذى بدن ؛ از اعراض نفسانيه و مأكولات و مشروبات غير مناسبه .
شرط نهم : آن كه بايد كه با وجود شرايط مذكوره ، حسن الخلق نيكو سيرت باشد ؛ يعنى متخلّق به اخلاق محموده و متّصف به صفات مرضيه و انفعالات نفسانيه و افعال پسنديده باشد و از غضب و غمّ و جبن و بخل و حقد و حسد و امثال اينها از اخلاق رديئه
هامش
( 1 ) . عن اسماء بنت بُرَيدَه الانصاريهء قالت : سمعت رسول الله صلى الله عليه و آله يقول : « لا تغيلوا اولادكم سراً ، فانَّ الغيل يدرك الفارس فيدغره عن فرسه » .
موفق الدين عبد اللطيف بغدادى ، الطب فى الكتاب و السنهء ، دار المعرفهء ، بيروت ، 1414 ه - ، ص 221 .
( 2 ) . ب : مكروه طبع .