باب نهم در امراض حلق و لَهات و مرى و قصبهء ريه
حلق ، مشهور است . لَهات ، ملازه ؛ يعنى جسمى كه آويزان است در حلق . و مرى ، مجراى آب و طعام . و قصبهء ريه ، مجراى نَفَس .
فصل اوّل : در ورم اللَّهات ؛
يعنى آماس ملازه . علاج : حسب ماده ، تنقيه نمايند و بعده تغرغر فرمايند در دموى و صفراوى به سركه و گلاب و عصاره عنب الثعلب و امثال آن . و در بلغمى ، به مرّى و سكنجبين خردل آميخته . و در سوداوى ، به مغز فلوس در شير تازه حل نموده .
فصل دوم : در استرخاء اللَّهات ؛
يعنى ملازه سست شود و فروتر آيد . و اين را سقوط اللهات نيز گويند . علاج : اگر خونى بود ، رگ زنند و به سركه و گلاب مضمضه نمايند و گل سرخ و صندل و گلنار و كافور بمالند . و اگر بلغمى بود ، بعد تنقيه غرغره كنند به ماء العسل و شّب . و شاخ گوزن ، سوخته و نوشادر ، باريك ساييده ، به كفچه ميل نهاده ، ملازه را بردارند . و بر تارك سر ، سريش بگداخته در سركه و اسبغول آميخته ، بگذارند يا سپيدى بيضهء مرغ تا ملازه را بالا كشد . و مازو به