كافى است .
فايده : در بيان تدبيرى كه دندان كودكان به آسانى بر آيد : مسكه و مغز ساق گاو بر كَلَه بمالند و ماليدن شير سگ مجرّب است بر لثه و كذلك عسل . و از خاييدن باز دارند كه مَحلّ تكوّن ماده است و عصارهء عنب الثعلب و روغن گل ، به هم آميخته ، نيمگرم بمالند و با انگشت آلوده بر بن دندان مالند ، دردى كه در روييدن دندان مىشود ، باز دارد .
فصل يازدهم : در ورم لثه ؛
يعنى آماس گوشت بن دندان . علاج : حسب ماده تنقيه نمايند و تمضمض فرمايند .
فصل دوازدهم : در لثه داميه ؛
يعنى بر آمدن خون از لثه . علاج : اگر سببش ضعف قوّت غاذيهء لثه بود ، مازو و عدس سوخته و طباشير بمالند . و اگر سببش غلبهء خون بود ، رگ زنند و به مبرّدات تمضمض نمايند .
فصل سيزدهم : در قرحه و ناصور لثه .
هر گاه جراحت گوشت چرك كند ، قرحه گويند و بعد چهل روز ناصور نامند . علاج : آنچه در قلاع الفم گذشت ، به عمل آرند و در ناصور ، داغ دهند به ميل باريك .
فصل چهاردهم : در نقصان و استرخاى لثه .
بدان كه كم شدن و سست گشتن گوشت دندان ، باعث تحريك دندان مىشود . علاج : گل سرخ و جَفْت بلوط و گلنار و حبّ الاس ، چهار درم ؛ خرنوبِ نبطى و سماق و عاقرقرحا هر يك ، پنج درم باريك تر نموده بر لثه گذارند .
فصل پانزدهم : در گوشت زايد كه بر لثه بر آيد
و بيشتر در ضِرْس آخرين افتد ، بعد ورم . علاج : مُرّ و زاج سبز ، هر يك باريك ساييده بر گوشت زايد گذارند تا بزدايد .