آن ، در اوّل دوّم ، گرم و خشك و مانع صعود بخارات به دماغ و مقوّى دل و جگر و معده و امعاء و ملطّف و مانع تحليل ارواح و جهت ماليخوليا و اسهال و نزف الدم و ضماد او جهت رفع عرق و تجفيف زخمها ، نافع .
مضرّ مثانه و مورث زردى رخسار و مصلحش روغن بادام و كاسنى و قدر شربتش دو مثقال و بدلش نيم وزن او پوست پسته و به وزن او زنجبيل و سدس او سنبل الطيب است .
[ 5305 ]
ناطف :
به فارسى حلواى قبيده نامند .
كثير الغذاء و موافق سينه و ريه و سرفه و خلط بلغمى و مسمِّن بدن و جهت انصباب سودا به معده ، نافع .
مضرّ محرورين و مصلحش ترشيها است .
[ 5306 ]
نار فارسى :
« ابن جزله » گويد چون مرّ را با يتوعات مغشوش كنند به اين اسم مسمى است و « بغدادى » نار را به معنى انار فارسى - كه رمان است - حمل كرده و وجه تسميه نپسنديده و ممكن است كه به معنى آتش باشد ؛ چه مرّمغشوشِ به يتوعات از جمله سموم و در احراق مانند آتش است ؛ چنان كه نار فارسى ، اسم مرض حارّى است .
[ 5307 ]
نافوخ :
به لغت بغداد ، اسم بيخ دلبوث است .
[ 5308 ]
ناغبست :
اسم يونانى نارمشك است .
[ 5309 ]
ناموس :
بق است .
[ 5310 ]
ناردين برّى :
شامل اسارون و فو است .
[ 5311 ]
ناردين :
اسم يونانى مطلق سنبل است .
[ 5312 ]
ناردين اقليطى :
سنبل رومى است .
[ 5313 ]
ناعمه :
به لغت اندلس ، لسان الابل است .
[ 5314 ]
نافذ :
به لغت اهل اكسير ، زيبق است .
[ 5315 ]
ناركيوا :
ماريكواست و نزد « ابن بيطار » دو چيزاند و از تعريف او ظاهر نمىشود كه دو چيز باشد و نزد بعضى خشخاش زبدى است .
[ 5316 ]
ناك كيسر :
اسم هندى كبابه است .
[ 5317 ]
ناكيسر :
به لغت هندى قسمى از هوفار يقون است .
[ 5318 ]
ناريل :
به لغت هندى نارجيل است .