[ 3278 ]
شوع :
درخت بان است .
[ 3279 ]
شوكه ابراهيم :
به لغت مغربى ، قرصعنه است و شوكه يهوديه و شوكه زرقا نيز نامند .
[ 3280 ]
شوكه منتنه :
نوعى از طباق است و گويند غافث است .
[ 3281 ]
شومر :
مازريون است .
[ 3282 ]
شوكة الدراجين :
به لغت مغربى ، دينسافوس است .
[ 3283 ]
شوك الدهن :
عكوب است .
[ 3284 ]
شوكة العلك :
به لغت مغربى ، اشخيص است .
[ 3285 ]
شوكهء عربية :
شكاعى است .
[ 3286 ]
شوكهء بيضاء :
بادآورد است .
[ 3287 ]
شوكه :
به لغت حجاز ، اسرار است و به لغت فارسى ، ابقر .
[ 3288 ]
شوكهء مصريه و شوكهء قبطيه :
قرظ است .
[ 3289 ]
شوكهء صهبا و شهبا و شوك شامكه :
گياه خرنوب است .
[ 3290 ]
شوغار :
زاج سفيد است .
[ 3291 ]
شوك الجمال :
اشتر غار است و به لغت مصر ، رعى الابل است .
[ 3292 ]
شودانيق :
سودانيات است .
[ 3293 ]
شوكا :
به لغت تنكابن ، اسم وعل است و او از جنس ايل است .
[ 3294 ]
شهدانج است :
تخم قنّب و در آنجا موصوف است .
[ 3295 ]
شهد :
عسلى است كه از موم بىآتش جدا شده باشد .
[ 3296 ]
شهدانج برّى :
حبّ السمنة است .
[ 3297 ]
شهده :
اطراطيقوس است .
[ 3298 ]
شور :
اسم تركى و فارسى قاقلى است .
[ 3299 ]
شيطرج :
اسم معرب بيخ نباتى است . سرخ و بسيار تند و باريك ، برگش شبيه به برگ رشاد و در اوايل سردى هوا ، خشك شده مىريزد و متصل به بيخ او برگى مىماند و در تابستان ، از شاخههاى او گل ريزهء پر برگ سفيد ظاهر مىشود و تخمش از خشخاش به غايت ريزهتر و مستعمل ، بيخ اوست و منبتش خرابهها و قوتش تا پنج سال باقى است .
در آخرِ سوم ، گرم و خشك و جالى و محرق جلد و مسهل اخلاط لزجه و استعمال او