[ 3117 ]
شاه صيلى :
صاصلى است .
[ 3118 ]
شاريا :
اسم سريانى ابريسم است .
[ 3119 ]
شاب :
درخت ماهودانه است .
[ 3120 ]
شاهسفرم رومى :
اسطوخودوس است .
[ 3121 ]
شاه رومى :
فلفل سفيد است .
[ 3122 ]
شانه سر :
اسم فارسى هدهد است .
[ 3123 ]
شال خنى :
اسم مازندرانى وسمه است .
[ 3124 ]
شادنج هندى :
شامل حجر هندى و قسمى از شادنج عدسى است .
[ 3125 ]
شال كره :
به لغت ديلمى و شال تشى و به لغت مازندران ، دلدل است .
[ 3126 ]
شاهماهى :
اسم فارسى بطارخ است و اقسام سمك ، مذكور شد .
[ 3127 ]
شاخ :
اسم فارسى قرن است .
[ 3128 ]
شبت :
به كسر اوّل و فتح ثانى و تشديد مثناة ثالث كه مؤلف « تذكره » تصحيح نموده .
گياهى است معروف . به فارسى ، شويت گويند . شبيه به رازيانه و اهل تجربه تصريح نمودهاند كه هر يك از رازيانه و شبت در بعضى اراضى منقلب به يكديگر شوند و قوتش تا ده سال باقى است .
در آخرِ دوّم ، گرم و در اولِ آن ، خشك و از ادويهء كبار و محلّل و منضج و مدر بول و حيض و شير و تخم او در اين فعل ، قوىتر و مسكّن مغص و مفتّح سدد و هاضم و با ترياقيه و جهت يرقان و امراض بلغمى ، قاطبةً و فواق و ضعف معده و جگر و سپرز و ربو و سنگ گرده و مثانه و قولنج و منع فساد اطعمه و جهت امراض آلات تناسل ، نافع و با عسل جهت سموم و اعانت قى و آب مطبوخ او و تخم او ، مسكّن مغص و محلّل نفخ از اقطار بدن و رافع غثيانى كه از جوشيدن طعام باشد و جهت فواق بلغمى و درد گرده و مثانه ، مفيد . سوختهء او ، در سوم ، گرم و خشك و با عسل جهت امراض مقعد و بواسير ، ضماداً و شرباً ، نافع خوردن او با رماد زجاج و عسل جهت ريزانيدن حصاة و عسر بول ، مجرب دانستهاند و ذرور او مجفِّف قروح پر چرك و جهت قرحهء قضيب ، بىعديل و قطور عصارهء او جهت امراض گوشت و جلوس در طبيخ او جهت امراض رحم و ضماد سحوق او با عسل كه در طبخ به حد انعقاد رسيده باشد ، بر مقعد ، باعث تليين طبع و تخم او