تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — صفحة 163

مساهمون:

ص١٦٣
در بانجير ضم كنى از زهر * نه ضرر عايدت شود نه زيان مو نرويد كر كشى خفاش را * پس كذارى بر زهار كودكان زن اكر دشوار زايد زهره‌اش * مال در فرجش كه زايد در زمان شادنج را اكر كنى مغسول * پس بياميزيش بشير زنان ريزى آن را به چشم خود ببرد * خارش چشم را و سوزش آن زهره سنك پشت را چو خورى * بكند دفع زهر جانوران ببرد سرفه امتحانش كن * كر دلت را تردّديست در آن دو درم كر خورى ز جوزبوا * شودت بوى خوش عيان ز دهان جكر و معده را دهد قوت * نيك باشد ز بهر درد ميان اشتها آرد و كند ادرار * فرحت بخشد و كند خندان كرم سرخى كه خراطين كويند * خشك سازى چو پس از شستن آن نرم سازى و بدهن كنجد * بنهى بر ذكر مرد جوان ذكرش كردد از آنكونه بزرك * كه زن آيد ز دخولش بفغان ز ورد و برك شفتالو برابر * بكيرد آب آن را نيك بستان فروكش در صباحى يك پياله * كه حب القرع را اندازد آسان