ص 404 ) .
ماميران :
يك نوع از « ماميران » چينى است و اين نوع از ديگر انواع نيكوتر است و نوع ديگر سمرقندى است و هيأت چينى آن است كه او بيخى است كه بر جرم او گرهها باشد و لون او زرد بود و به لون سياه مايل است و اين نوع را عقربى گويند به آن سبب كه بر جرم او پيوندها باشد ، چنان كه دنب عقرب و طعم او تلخ است و ماميران سمرقندى به هيأت بزرگتر است و زردى لون او از زردى لون چينى زياد است و ماميران نام سريانى است و به لغت رومى او را « كليدونيا » گويند . ( صيدنه ص 640 ) . گويند نوعى از عروق الصفر است و از وى گرمتر بود و آن چينى بود و خراسانى بود . خراسانى تيره رنگ بود كه به سبزى زند و آن عروقى باريك بود كه گره داشته باشد . ( اختيارات ص 405 ) .
ماهى زهرج :
جالينوس « ماهى زهره » را « قاتل الحيتان » نام كرده است و او را « بيوريس » گويند و به اسماى روميه شباهت دارد و رسايلى گويد يكى كه اين درخت را ديده است برگ او در صفت و خاصيت به برگ درخت « لاعيه » تشبيه كرده است و گفته است كه يكى از خواص او آن است كه چون برگ او را در حوضى اندازند كه در وى ماهيان بوند چون قوت او به آب به هم بياميزد ماهى در وى مست شود و بر سر آب آيد .
ابو نصر نيشابورى گويد ماهى زهره پوست نباتى است كه منبت او بر تودهها و راه گذرهاى آب باشد از وادىها و او دو نوع است نوعى از او ماده است و ماده او نيكوتر است از نر او . ( صيدنه ص 638 ) . معنى آن سم السمك است و آن پوست بيخ نباتى است و درخت آن صاحب منهاج گويد مانند درخت شبرم بود درازتر و در لون وى غبرتى بود كه به صفرت مايل بود . ( اختيارات ص 403 ) .
محروث :
اصل انجدان بود و وى به قوت و منفعت حلتيت بود و بهترين آن سبك و سفيد بود . ( اختيارات ص 409 ) . بيخ انجدان است و اعم از بيخ كوله پر كه انجدان سفيد است و