گر آنجا مانْدْ دندان خود برآيد * و دردِ زخم دندان كم فزايد
پس آنگه هم ز خاكستر و روغن * بِهْ آيد نيز آنجا برنهادن
و گرمى دردِ او كمتر نباشد * وزين داروش مى بهتر نباشد
3665 بگو مىخور تو از ترياكِ اربع * بجاىِ دردِ بركن مغز خروع
و جاىِ درد به آبِ گرم درنه * نگر تا خود نيايد زان كسى خوه
و گرنه آبگينى را بفرماى * كه آنجا برنهد او زانِ « 1 » گراى « 2 »
كزين بهتر نشد زخمِ لخادو * ببايد خوردن از حلتيت دارو
تدبيرِ گريختنِ مار
3670 كسى خواهد كه بگريزد ازو مار * و گرچه باشد او با زهر بسيار
آ 134 ز گوگرد ، ارزك ، ارنه موىِ مردم « 3 » * بسوزى زو گريزد مار و كژدم
زِ برزد ، گر « 4 » زِ نوشادر ، گر « 4 » ازْ زفت * ز دودش هم گريزد مار نشگفت
ز مقل و گر « 4 » ز سوغين ، گر « 4 » سپندان * ز دودش مار بگريزد از آن خان
و گر لختى خسك در جحر « 5 » ماران * نِهى آن مار ميرد زود و آسان
و گر از ناردان لختى بسوزى * ز دودش مار را آتش فروزى
3675 ز نوشادر بميرد مار بىشك * گر آبش در دهن ريزى تو يك چِك « 6 »
ازو بِدْهَنْ اگر لختى بخايى * خيو « 7 » را بر گلوىِ او نمايى
بميرد بىگمان آن مار برجاى * ندارد مار و نوشادر بهم پاى
و گر آبش كسى جايى بريزد * ز بويش مار بجهان درگريزد
هامش
( 1 ) - زان ، بكسر نون : از آن ، از مال .
( 2 ) - گراى : گرا ، حجام .
( 3 ) - مردم : انسان ، آدمى .
( 4 ) - گر : يا .
( 5 ) - جحر ؛ بضم اول : سوراخ .
( 6 ) - چك : چكه ، قطره .
( 7 ) - خيو : آب دهان . خيو را بر گلوى او نمايى : يعنى اگر آب دهان را بر گلوى مار بريزى .