مرو را نيك باشد رگ گشادن * و مر اسهال را هم دارو دادن
طريفل بايدش نه زانك مِهتَر * از آن كهتر بگو هر روز مىخور
3280 و گرنه باديانِ خشك و زيره * سداب و نانخواه و نيز بوره
بگرد « 1 » آر اين همه با برگ شمشاد * هميشه دارو آنكس را ازين باد « 2 »
علاجِ خمار كردن
كسى كو را خمارى زشت گيرد * و معده زو غذاها كم پذيرد
علاجش نيست جز بسيار خفتن * پس از خوابش به آب اندر نشستن
آ 128 گلاب و سركه جوى و روغن ورد * توِش « 3 » بنشاند و گردانَدَشْ سرد
3285 طباشير و عدس باشد مقشّر * و تخمِ هندبا با او برابر
ز سمّاقِ مقشّر نيز بايد * و بىكافور و گل اين برنيايد
به آب نار در ، از اين همى خور * خمارش بشكند به گرددش سر
طعامش آب غوره خود بسنده « 4 » ست * كه مىخواره به آب غوره زندهست
بوىِ نبيد بردن
كسى خواهد كه بوىِ مى نيايد * ز مىخواره ازين داروش بايد
3290 پس از مى خوردنش گو ، سعد مىخاى * و گرنه تو ز كشنيزش بفرماى
كه از سعد و كبابه وز زرنباد * بياميزى چو خوردش خود شود باد « 5 »
و گرنه گو ، گو ارشهاىِ خوشبوى * بخور تا بوىِ مى كمتر شود زوى
دفع كردنِ گند تره و سير
كسى خواهد كه بوى ترّه و سير * نيايد زو چنين بايَدْشْ تدبير
هامش
( 1 ) - بگرد آوردن : فراهم كردن ، باهم جمع كردن .
( 2 ) - ازين باد : از اين باشد .
( 3 ) - توش ( تبش ) ، بفتح اول و كسر ثانى : حرارت .
( 4 ) - بسنده : كافى .
( 5 ) - باد : بوى . « در فرهنگها به اين معنى نيامده است » .