يكى دارو بگويم نيز ديگر * كه مر هر مردمى را هست درخور
ز شيرِ گاو و از آبِ پياز آر * وزين از هر يكى جزوى فراز آر
زفانه نيم جزو آور درو كن * به آتش گرم كن دارو درو كن
همى جوشش به آتش تا ببندد * كجا « 1 » نابسته دانا كى پسندد 2380
از آن هر بامدادى گو ، همى خور * به وزن ده درم گرنه فزونتر 87 ب
و گر بهتر نگردد شافه بايد * بجز شافه مرادش برنيايد
تو از حلتيث و جندبيستَرْ جوى * و جزوى نيز عاقرحاى با اوى
به آبِ شكرِ سرخش عجين كن * و هر شب گو همه شافه ازين كن
و گرنه گو طلا كن بر زهارش * ازين دارو كه گويم گو بيارش 2385
ز دهن سوسن و پلپل و بطرون * سپندان خوش آر و از فريبون
ز مشكِ تبّتى لختى بجويش * درو كن تا بيفزايد ببويش
طلا كن بر قضيب و خصيتينش * و لختى بر زهار و كليتينش
و گرنه دُهنِ قسط و فربيون آر * و جندبيستَرْ با وى بگرد آر
و جاى كلك « 2 » زين روغن بينداى * قضيب و خايه را زين نيز [ انداى « 3 » ] 2390
فى علاج زنى كه كودكش بيرون نيايد
زنى گر نايدش كودك به بيرون * بدين شافه بساز اين نيك معجون
ز ورس و روينه وَزْ برگِ بيغن * و پودينه ابازو جمع كردن
و مشك طرامشيع و قردمانا * بگرد آور اگر باشى توانا
بمويزْ آبْ جوشيده عجين كن * مر آن كس را همه دارو ازين كن 2395
ازين دارو بگو هر روز مىخور * مگر آيد مرو را حال ديگر 88 آ
هامش
( 1 ) - كجا : كه .
( 2 ) - كلك : در فرهنگ جهانگيرى ، ( بكسر اول و دوم ) بمعنى درد شكم و ( بفتح اول و سكون ثانى ) بمعنى بغل آمده است ، اما در اين كتاب بمعنى كليه آمده است .
( 3 ) - [ انداى ] : در نسخهء اصل ناخوانا است .