مرو را گهگهى گرمابه فرماى * بدهنِ ناردينش معده انداى
صفت روغنِ ناردين
1855 ز سنبل خواه وزن نيم وقيه « 1 » * و اذخر سعد و قسط و نيز كيّه
آ 68 ذريره قصب خواه از هريكى زين * به وزن يك درم و نيم بگزين
پس آنگه يك رطل از روغنِ بان * بياور داروها جمله بيك سان
بكوب اين داروها در روغن آغار * مرين روغن بده خورشيد بسيار
چو يك هفته بخورشيدش سپردى * نبايد بيش ازين كش رنج بردى
1860 پس آنگه روغن از ثفلش « 2 » جدا كن * و آن بر معده و بربَرْ طلا كن « 3 »
گرش كهنه شدست آماهِ « 4 » معده * در آن بسيار بايد رنج برده
ز قرصِ سنبلش بايد گزيدن * ز ديگر چيزها بايد بريدن
صفتِ قرصِ سنبل
فقاح اذخر « 5 » و ريوند چينى * سليخه ، سنبل خوشبو گزينى
ببايد لختكى قصبِ ذريره * ببايد سود بر كردارِ بوره
1865 ازين هريك به وزن سه درم خواه * پس آنگه زين دگر داروش بر راه
مرو پلپل و قسط و باز انيسون * ز هريك يك در مسنگ است موزون
و مقلِ ازرقت بايد خريدن * به وزن سه درم نيكو گزيدن
بوزنِ دو درم از مصطكى جوى * و وزنِ يك درم كندر ابازوى « 6 »
گلِ سرخ آر چندانى كه خواهى * كنى نايد درين دارو تباهى
هامش
( 1 ) - وقيه ؛ اوقيه : مقياسى است براى وزن و آن را برابر با 12 / 1 رطل ؛ 5 / 8 مثقال ، 40 درم خالص نوشتهاند .
( 2 ) - ثفل ؛ بضم اول : تفاله .
( 3 ) - طلا كردن : اندودن .
( 4 ) - آماه : آماس .
( 5 ) - فقاح اذخر : شكوفهء اذخر .
( 6 ) - ابازوى : با او .