به هر هفته يكى دو قطره روغن * ازين روغن همى در گوشش افكن
و گر دشوار يا بى دهنِ بادام * علاج وى شياف و سركهء خام
شيافِ مامشا در سركه بگداز * از آن قطره دو اندر گوشش انداز
ز تخمه و امتلا پرهيز بايد * و گر بر امتلا خسبد نشايد
زكام و نزله گو بشكن بدارو * كه گرمى بيشتر گردد ازين دو 1360
گرين تدبير دارد كس بكارا « 1 » * ز درد گوش يابد او قرارا
فى الوجع السّن
كسى كو را بگيرد درد دندان * بنالد روز و شب چون دردمندان
و گر با دردِ وى بينى ورم را * باصلش بر ، برون آور تو دم را
رگِ قيفالِ وى گو زود بگشاى * و گرنه چار رگ بگشاى برجاى
پس آنگه گو حجامت كن ز گردن * ببايد آنگهى يك قطره روغن 1365
گلاب و سركه و زين روغن ورد * همىانداى بر دندان و بر درد 50 آ
و گرنه عاقر قرحا و كافور * درو گير و شود دردش همه دور
و گرنه گو علاجش كن به افيون * به بىشك درد آرد پاك بيرون
ازو بگذار اندر روغن ورد * بهبينى بر نه و برنِهْشْ بر درد
گر از بلغم بود اين دردِ دندان * به دو بر خود پديدار است برهان 1370
به حبّ قاقياش اسهال فرماى * ازين ترياك گو زى درد بنماى
معجون وجع السّن و هو الترياك ايضا
ز جند بيدستَر و افيون و ميعا * و پلپل بايد و حلتيث همتا
پس آنگه زنجبيل نيك بايد * ازين هر داروى يك جزو شايد
بسوده بانگوين « 2 » اندر سرشته * ازو لختى بدندان در گرفته
هامش
( 1 ) - بكارا : الف در آخر هر دو مصراع « الف اطلاق » است . در نسخهء اصل ( قرارها ) .
( 2 ) - انگوين : انگبين .