لور :
( ذ : گونهاى نانخورش به نام « شيراز » كه شويد را ريز كرده در ماست مىريزند و اندكى شير به آن مىافزايند و در مشكى بيآميزند و چند روز بگذارند تا ترش گردد سپس آن را با نان خورند . ( برهان قاطع ) دوغى است كه شويد در آن كنند و در كيسه آويزان نمايند . به آن ماستينه گويند . ( آنندراج ) گونهاى خوراك شير از پرچرب از شير و كره و آب پنير گرفته آرامآرام مىپزند تا به بستگى شيراز برسد كه به آن قريشه گويند . ( دهخدا ) )
لوزينج :
در كتاب « طبيخ » آمده : بادام پوستكنده را نرم كرده با شكر نرم و گلاب خمير مىكنند سپس نان نازكى همچون نان سنبوسك را پهن مىنمايند ، بر آن خميرشدهى از بادام را مىگذارند و آن را مىپيچند همچون رسن دراز مىكنند ، سپس و به تكههاى كوچك بخش مىنمايند و آنها را در تابهاى مىچينند با روغن كنجد تازه مىجوشانند و بر روى آن مىريزند با شربت گلاب و بعد با پودر پسته روى آن را مىپوشانند .
( ذ : لوزينه ، جوز قند ، جوز آگند نامهاى امروزين آن است ، جوزنيق ، قطائف ، شكر بادام ، گونهاى شيرين با كوفتهى مغز بادام و عسل يا شكر . يا هر خوراكى كه در آن مغز بادام كرده باشند ( بحر جواهر ) )
ماست :
آبى ترش مزه ، سپيد رنگ كه به زردى گرايش دارد . از ماست آبكى يا شير كمچربى ، در هنگام صاف كردن يا در كيسه گذاشتن ماست اين آب را از آن بدست مىآورند .
مجزعه :
خوراكى كه مادهى نخستين شير است . روش ساخت : گوشت چربىدار را خرد مىكنند و در پاتيلى گذاشته بر آن آب و نمك و دو دانه پياز خرد شده مىريزند و مىجوشانند سپس چغندر را مىشويند خرد مىنمايند روى آنها مىگذارند پيش از آن كه پخت كامل شود به اندازه روى آن ماست مىريزند و خوب بهم مىزنند پس از آن سير آرد شده و نعناى خشك و برخى ادويه مورد نياز را به آن مىافزايند .