تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 820

مساهمون:

ص٨٢٠
روش ساخت : گوشت بره را ريزريز مىكنند ، دنبه‌ى آن را جدا مىنمايند و به اندازه‌ى گردو خرد مىكنند . همه را در ديگ پر از آب مىريزند . چندين پياز كوچك برمىگزينند و تنها پوست خشك بيرونى آن را جدا مىسازند و با گوشت روى آتش ملايم مىگذارند . البته در آن را خوب مىبندند تا آب آن كاملا بخار شود . پس از آن كه گوشت با دنبه پخته شد بر آن نمك و فلفل و زيره مىريزند و آنها را با اندك آبى كه دارد ، خوب مىآميزند و سپس مىخورند . در موصل « قليه » گويند .

طفشيل :

تكه‌هاى چهارگوش دراز گوشت را با ادويه مىكوبند و گلوله مىكنند و كف ديگ مىچينند ، سپس بادمجان را پوست‌كنده ، گردگرد مىبرند و روى گلوله‌هاى گوشتى مىچينند و همچنين پياز را روى بادمجان چيده بر روى همه تره ، كرفس ، نعناى تازه و گشنيز و پودر دارچين مىريزند . سپس دنبه را خرد كرده روى همه مىچينند پس از آن آب و اندكى سركه و نمك بر آن مىافزايند . در آن را خوب مىبندند و كف تنور تازه روشن كرده ، مىگذارند تا بامداد فردا رها مىكنند . عراقيان به آن « تبسة باذنجان » گويند . ( ذ : عدس پوست‌كنده ، عدس را با سركه مىپزند با سماق و يا زرشك مىآميزند و سپس به كار مىبرند . ( تحفه حكيم ) )
عصيده‌ى :
( A Kind of food made of flour and butter )
خوراكى دلخواه باديه‌نشينان است . ايشان آن را بدين نام خوانده‌اند روش ساخت : آرد گندم يا جورا با روغن ميان انگشتان مالش مىدهند تا همانند پنبه نقش و نگاردار گردد سپس چندين ساعت كنار گذاشته ، خشك شود . آن را در ديگى با آب جوشان مىريزند و پيوسته هم مىزنند . هرگاه آب آن از دست رود به آن آب مىافزايند برخى بر آن شير به جاى آب مىريزند تا نزديك به پختن برسد و بستگى آن به اندازه‌ى دلخواه هركس است و به آن نمك و جز آن مىافزايند . ( ذ : حلوايى به نام سبوسيا يعنى خزيره چون در آن گوشت نيست حلواى خرما ، كاچى ، كاچيك ، خوش نرم ، كوله ، لفيته ، عفيته نام‌هاى ديگر آن است . ( اقرب الوارد ) )