در « طبيخ » : شير برنج از برنج و شير و سينه مرغ و شكر مىسازنند كه هنوز به نام شيرينى سينه مرغ مىباشد . شيوه ساخت : سينه مرغ را آبپز مىكنند تا له شود ، سپس برمىدارند ، سرد و خشك مىكنند با شكر و آرد برنج مىجوشانند تا خود را بگيرد ، در اين هنگام سينهى مرغ ريشريش شده را در آن مىاندازند و روى آتش مىنهند و بر آن بادام و پودر هل يا گلاب مىافزايند و رها مىكنند تا سرد و سفت شود .
تفاحيه :
آش سيب ترش ، خوراكى آبكى است ، روش ساخت : گوشت به تكههاى كوچك خرد شده آبپز مىكنند ، سپس بر آن پياز خرد شده با چوبهاى دارچين و فلفل و جز آن و سيب ترش و افشرهى آن را مىافزايند و روى آتش ملايم مىگذارنند تا خوب پخته شود .
جرجانيه :
خوراكى آبكى است ، روش ساخت : گوشت خرد شده به اندازهى ميانه آبپز مىشود ، سپس بر آن گشنيز خشك و پودر دارچين و اندكى نمك ، دانه انار ترش و كشمش سياه ساييده مىافزايند و خوب مىآميزند . پس از آن با الكى نرم صاف مىنمايند . بر گوشت اندكى سركه و بادام پوستكنده و نرم شده مىريزند و دوباره بر آتش مىگذارند پيش از برداشتن به اندازه شكر و گلاب بر آن مىافزايند و آن هنگام از روى آتش برمىدارند .
جوارشن :
( Electuary )
گوارشن كه به زبان تازى جوارشن شده است ، جوارش ( گوارش ) خود واژه است .
نامى پارسى به معنى گواريدن بوده كه تازى شده است . تازيان نخست جوارش خواندند و سپس جوارشن شد . پس از آن بر هر خمير داروى تركيبى از چند داروى تكى به گونه نوشابه با بستگى بالا و يا خمير شده ، و يا قرص خشك شده با وزن و اندازههاى گوناگون اطلاق كردند . برخى از آنها روانكننده و يا سفتكننده و بندآورنده و يا گوارنده به كار مىرفته و پزشكان در ساخت و كار بردن آن مهارت و آزمودگى پيدا كردند و براى هر تركيب وزن و نسبت ويژه هر داروى تكى در تركيب جوارشن بر پايه ديدگاه