تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 623

مساهمون:

ص٦٢٣
بدرون روده‌ها باريك و به‌گونه شيرابه‌ى سپيد رنگ و آماده‌ى مكيده شدن از روده‌ها مىباشد . و آن چيزى كه روده‌ها از اين مواد دريافت مىكنند ، كيموس مىنامند .

لبأ :

نخستين شيرى كه پس از يك يا دو روز از پستان مادر پس از زادن سرازير مىشود ، آبكى ، زلال است كه پس از آن شير طبيعى مىگردد ( ج : الباء ) ( ذ ) : نام‌هاى ديگر آن غو ، غز ، آغز ، آغوز ، شير ماده‌ى نو زاييده ، ماك ، شيرماك ، پله . فله ، فرس . زهك ، گورماست . كنف . ( آنندراج )

لثق :

نمورى آب و خاك آميخته ( گل لجن ) ، « الثق الشئ » : چيزى را خيس و نمور كردن ، « لثق يومنا » باد ايستاد و بسيار نمور شد ، « مشينا فى لثق » : در هواى نمور راه رفتيم

لحى :

jaw
رويشگاه ريش در مردان ( ج : ألح و لحى ) . « لحيان » دو استخوانى
( jaw )
كه دندان‌ها روى آن قرار مىگيرند ، به آن آرواره نيز مىگويند . « لحى الشجرة » پوست درخت ( ج : لحاء ) . - « لحيه‌ى » موى گونه و چانه ريش ، ( ج : لحى و لحى )

لخالخ :

در « مفيد العلوم » آمده ( ج : لخلخه ) گونه‌اى از خوش‌بوكننده‌هاست كه از چندين خوش‌بوكننده تشكيل مىشود كه داراى فرمول ويژه‌اى نمىباشد .

لخلخانيه :

گفتگوكننده‌اى كه « تازى » نباشد و تازى را با گويش مادرى خويش بيان كند ، كسى كه سخن‌گويى نارسا دارد . ( ذ ) : بوى خوش معروف كه آميخته‌ى چند بو است چون عنبر ، عود قمارى ، لادن ، مشك ، كافور ( برهان قاطع )

لقاح :

Fecundatiom