ناهماهنگ و سست دارد از دمل و جوشهاى پوستى و آماسهاى گوناگون و سرماخوردگى رها نمىشود . شايسته است كه اندكاندك و با درنگ عادتهايى كه در سفر ناگزير از تغيير آنهاست چون خوابيدن و يا جنبش را تغيير دهد .
چنانچه در سفر ناچار به بيدارى باشد خود را كمكم به شبزندهدارى خو دهد و جابجا كردن گاه هميشگى خوردن خود را به زمانى كه در سفر دارد ، دگرگون كند .
ورزش و جنبش خويش را افزايش دهد . خود را در نزديكى نكردن بردبار نمايد و داروهايى كه پيش از سفر به آنها خو دارد را به همراه داشته باشد . خوراكىهايى كه در شهر خود براى او عادت بشمار مىآيد كمتر كند و از آن نخورد . خوراك خويش را پر نيرو و كماندازه قرار دهد . خوراك نخورد مگر آن كه در جايى بخواهد بيارآمد و استراحت نمايد . و اگر ناگزير از خوردن باشد ، چند لقمه بخورد و همه خوراك خود را يك جا نخورد .
شراب را مگر در جاى پياده شدن نيآشامد . از سبزيجات به ويژه ميوههاى تازه دورى نمايد . چون شكم را پر مىسازنند و ارزش خوراكى پايينى دارند و آميختگى كه از آن پديد مىآيد ، خام و بد است مگر هنگامى كه هوا گرم باشد و به آن نياز داشته باشد ، آن را بهگونهاى كه گزاره كرديم ، به كار برد . اگر حركت در شب باشد نبايد شام بخورد و خوردن آن را به زمانى كه استراحت زيادى دارد ، بيندازد . از پرخورى ادامه سفر و جنبش در هنگام انباشتگى شكمبه پرهيز نمايد كه پديدآورندهى بيمارىها و آماس و دملهاى چركين است و تا آنجا كه مىتواند آبتنى كند .
آنچه زيان آبهاى گوناگون را دور مىسازد :
بهتر است ، آب هر استراحتگاه يا در راه را به تنهايى نيآشامند بلكه با آب جايگاه پيشين ( اقامتگاه هميشگى خود ) بيآميزند . همچنين سودمند است ، آبهاى گوناگونى كه در راه گردشگر است را از پيش آماده كنند و يا با سركه بيآميزند . مىتوان زيان گوناگونى آبها را با خوردن پياز و سير و سركه و كاهو پس از آن دور كرد . همچنين گردشگر ، خاك شهر خود را به همراه داشته باشد و چون به آبى برسد بخشى از آن را در آب بريزد و آن را آرام بگذارد تا صاف شود و سپس بيآشامد .