آبهاى پلشت را كه ويژگىهاى ظاهرى آنها آشكار مىباشد را بهگونهاى كه مىگوييم مىتوان درست كرد .
مىتوان آب سنگين و تيره را با چندين بار ظرف به ظرف كردن پالايش كرد و اگر سخت باشد آن را با ظرف پالايش و زلالكننده كه در آن نان خشك خيس خوردهاى هست ، پالايش نمود و يا در آن زاگ يمنى خرد شده ، ريخته شود كه آن را به تندى مىپالايد و زلال مىكند .
چنانچه آب شور باشد بايد آن را با سركه بنوشند . يا در آن خرنوب يا دانهى آس يا زعرور يا گل سرخ انداخته شود و يا پيش از نوشيدن آن ميوه « به » خورده شود ، كه زيان آب شور را دور مىسازد .
اگر آب بسيار تلخ باشد و گردشگر ناگزير از آشاميدن باشد ، بايد آن را در ديگى ( برام ) « 1 » كه از گل سرخ ساخته شده و پاكيزه است ، قرار دهند . روى آن چوبهايى در پهناى آن بگذارند و بر آن دستهاى پشم شانه شده تميز قرار دهند . ديگ را روى آتشدان روشنى بنهند . هنگامى كه پشم خيس شود آن را چلانده ، آب بدست آمده را مىتوان نوشيد .
سركه مزهى شورى آب را مىشكند . همچنين سكنجبين براى اين كار بسيار خوب مىباشد .
اگر آب ايستاى بركهاى و گندابى باشد با افشرهى جوشاندهى ميوههاى ترش و بند آورنده چون غوره و انار و سيب آميخته شود تا آبى سودمند گردد و تا هنگامى كه ناچار به آشاميدن آن آب است ، بايد از خوراكىهاى گرمازاى شور دورى نمايند . شراب ننوشد مگر آن كه آب قهوهاى باشد كه چنين آبى خيلى زود تبزا مىشود .
چنانچه آب داراى مزهى تلخى باشد بايد با شربت گلاب و شكر و با خوراكىهاى شيرين نوشيده شود و اگر آب پديدآورندهى شكمروش شود به خوراكىهاى بند آورندهى شكم روى آورند و ز آنسو .
اگر در آب خس و خاشاك و جانورانى خطرناك باشد ، آبى تند و بد است كه بايد
هامش
( 1 ) . برام : ن . ك نمايه واژگان و ن . ك « برمه عدس » نمايه خوراكىها