امّا شربتها با غذا خوب نيست . غذا را خام مىكند . متفرق مىكند . دير طبخ مىآيد . مفاسد آن بسيار حتى شرب آب بين الغذا و بالاى غذا خوب نيست و اگر عطش شدّت كند قليلى ، بلى اگر مساعدت با مزاج داشته باشد ، مزاج مبارك به دست حقير نيست ، در بعضى از امزجه خوب و سازگار است ، دوغ از ماست تازه گاو كه اوّلا أو را كيسه انداخته آب أو گرفته شده باشد . بعد از آن ماست را زده دوغ شود و دهنيّهء أو را بالتمام گرفته و فلفل و نمك يا نعناع يا پونه در آن ريخته باشد . اين شربت مخصوص از براى غذا در بسيارى از امزجه ضرر نمىزند . ديگر آن حضرت خود خبير و بصير به مزاج خود مىباشد . اوقات و اغذيه و محال هم در غايت اختلاف است . بايد ملاحظهء أطراف بشود ، متعارف است ، خاصه در مجالس در طهران زياد تداول دارد كه شربت قند مىآورند و تنگ آبليمو و شربتخورى را شربت كرده آبليمو در آن مىكنند و به دفعات بين الغذا مىخورند ، خيلى مضر است ، يا امزجهء آنها خيلى قوى است ، يا اين طور عادت كردهاند ، و الّا به هيچ قاعده درست نمىآيد .
فصل سيم در تدبيرات متعلقه به شرب آب
اوّلا بايد آب خوب به وضعيتى كه عرض مىشود ، تحصيل نمايند ؛ چه ، اگر آب از اين چاههاى معموله در اين بلده اغلب آنها لجن زياد در آنها هست و اين آبها به واسطهء مجاورت با آن لجن سنگين و بد طعم مىشود . بسا هست كه از اجزاى خفيّهء آن لجن با آنها مخلوط علاوه آب اين چاهها از همان آب رودخانه و نهرهاست كه حالت آن عرض مىشود كه اگر آب از رودخانه و نهرهاى منشعبهاى از آن باشد ، اگر در فصل تيرماه باشد ، به واسطهء آنكه در