مستدام و اسباب انجام اين عرض را بر وجه اتمّ فراهم آورد و اثر را بر وجه الجمل بر آن مترتّب سازد ، بمحمد و آله الطاهرين .
فصل دويّم در تدبيرات متعلّقه به صرف غذا
اوّلا صبح بعد از آب گرم به قدر يك سير نان خشك خمير برآمده به تنور برشته نه فطير و تنور خشكيده ، با پنير اگر دندان مساعدت نمايد ، و الّا كوبيده با قند ميل فرمايند ، تقويت مىكند ، به تخفيف رطوبت مىكند ، منع صعود بخارات مىكند ؛ و ثانيا غذا بايد در دو وقت اگرچه در هريك تقليل شود ، غذا در دو وقت با تقليل اولى و انفع است از يك وقت با اكثار ، و فصل بين الغذايين دوازده ساعت به دوازده ساعت و اگر نشود اين نحو لا بد آن غذايى كه فصل آن تا غذاى ديگر كمتر از دوازده ساعت مىشود . بايد كمّا و كيفا اخفّ باشد از آن غذايى كه فصل آن تا غذاى بعد زيادة از دوازده ساعت مىشود . مثل اين ايّام كه روزها در كمال كوتاهى است و شبها در كمال بلندى ؛ و در يك ساعت به زوال مانده مشغول صرف غذا خواهند شد ، اوّل زوال فارغ مىشوند ، پنج به روز باقى است .
اگر شب ساعت هفت صرف غذا شود ، دوازده ساعت فصل شده است ؛ و البته تا اين وقت توقف نمىشود و نبايد توقف شود . بايد استراحت شود . ديرتر از ساعت چهار نبايد ، بلكه اوّل چهار بايد مشغول صرف غذا شوند كه ساعت چهار از غذا و لوازم آن بايد فراغت حاصل شود . در اين صورت از غذاى روز تا غذاى شب نهايت هشت ساعت تا نه ساعت فاصله و از غذاى شب تا غذاى روز چهارده ساعت فصل دارد . بايد در اين صورت غذاى روز قليل الكمّيّه و الكيفيّه باشد بر خلاف غذاى شب ، و بايد اين مرحله را ملتفت باشند و در غذا چه روز