تصديق نمايد از روى قلب و اذعان به گناه كند ؛ معنى « توبه » در حقيقت استغفار است ، چه اينكه وجودك ذنب لايقاس به ذنب ، اينطور خلق شده است ، چه بكند . اين است كه لاينقطع در مقام طلب عفو و بخشايشيم .
از تمام كسانى كه دورهء زندگانى مرا مربوط به يكديگر نموده و البته اينقدر هم آنها تصديق دارند كه آدم بيكار تنبل نبودهام ؛ از اول عمر آنچه مقدر بوده است و به كدّ يمين « 1 » و عرق جبين تحصيل شده ، براى آسايش همهء آنها بوده ، منتها مناسبات روزگار اجازه نداده كه اعلى درجه آرزومندى فراهم شود ؛ و همين هم يك فضل و احسانى از جانب پروردگار بوده كه موفق مىشديم بر آنچه موقع آرزو بود ، شايد شيطان اين مقدار توجه و اينقدر استقبال به حق را از ماها ساقط مىكرد و نهمك « 2 » در افعال و اعمال ناشايسته مىمانديم .
حالا كه من از صميم قلب در مقام دعاى آنها هستم ، ان شاء الله تعالى همهء آنها ، خاصه « مفرح السلطنه » هم به بزرگوارى « حضرت صديقه » - صلوات « 3 » الله عليها - از من عفو مىكنند و كردهاند .
اگر مردم و اجلم رسيد ، در حقم « طلب مغفرت » نمايند و در تمام امور من شخصا خانم « مفرح السلطنه » وصايت دارد . مالى ندارم به حمد اللّه ، كه وصيت در مال نمايم . اولادى جز اولاد او ندارم ، كه در باب اولاد وصيت نمايم ؛ وانگهى من چند حد قرار و مدار در كار بندگان خدا دارم [ و ] از خدا مىخواهم كه همهء آنها « اهل » باشند و « مسلمان » و از جادهء اسلام خارج نشوند و مرا در خدمت « حضرت صديقه طاهره » - عليها سلام - خجالت ندهند .
اخلاق نيك تحصيل نمايند [ و ] در حق يكديگر مهربان باشند ؛ خاصه نسبت به « اعتضاد ديوان » احترام نمايند و او را براى خود پدر بخواهند ، اگرچه در اين دوره قدرى از براى پدرها باقى نيست و اين مسئله را « عبد الكريم » كاملا ظاهر ساخت .
خداوند او را هم از شر شيطان حفظ نمايد و اخلاقش را نيكو سازد .
از خانم « مفرح السلطنه » مىخواهم - و التماس مىكنم - كه من در هرنقطه از اين دنيا بروم ، مرا به « كربلا » رساند .
هامش
( 1 ) . زحمت دست ( راست ) ، دسترنج . ( فرهنگ فارسى معين ، 3 / 1997 ) .
( 2 ) . وامانده ، سست شده ، از پا درافتاده ، خسته ، ضعيف شده ( برگرفته از انتهاك( entehakو نهك( nahk ).
( 3 ) . در اصل : صلواة