« فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ ،
« 1 »
لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ ، مَتاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ »
« 2 » .
[ بيت ]
كه اعتماد نكردند بر جهان عقّال * دل اى حكيم بر اين معبر هلاك مبند
كه پشت مار به نقش است و زهر او قتّال * مكن به چشم ارادت نگاه بر دنيا
خلاصه ، چارهاى جز تبعيت نبود .
با آنكه قبل از « روز ترويه » ، خروج از « مكّه » خالى از اشكال نيست ، 2 ساعت به روز مانده ، غسل مستحبى براى احرام « حجّ تمتع » بهجاى آورده ، بعد از نماز ظهر و عصر در « مسجد الحرام » ، 2 جامهء احرام پوشيده با شرايط با « حاجى محمد حسين » در « شكدوف » نشسته ، به سمت « منى » رفت .
2 ساعت از شب گذشته ، از بازار « منى » و خانههاى او گذشتند و در محلى فرود آمد . بعد از اداى نماز شام و خفتن ، اين دعا را خوانده : « اللّهمّ هذه منى فامنن علىّ بما مننت به على اوليائك » .
يكى از فضلا در تعيين « كدأ » و « كدى » سؤال نمود ، آنچه در خاطر بود ، آن است كه چون جناب رسول ( ص ) داخل « مكه » مىشدند از جانب « ابطح » ، « و هو من ثنيّتة كداء » . به فتح الكاف عدول فرمود از جاده به سوى آن موضع ، و هرگاه بيرون مىرفتند : « خرج » من نيّته كدى » ، به ضم الكاف و اول را مىگويند « ثنيّة العليا » ، و دوم « ثنته السّفلى » ، ثنيّه به فتح و التشديد .
« الطّريق العالى و الجبل و كالعقبة فيه و الثنيّة « 3 » العليا التى تنزل منها الى المعلى مقابر مكّة و السّفلى عند باب شبكه و قيل و السّرفى ذلك قصدان يشهد له كطّريقان بمفاد و لكم فى رسول اللّه اسوة حسنة » .
اتباع و ايتمام « 4 » به آن حضرت سنّت است هنگام دخول و خروج نمايند .
و « كدى » جمع « كديه » است ، مثل « مديه » و « مدى » ، و « كديه » به ضم « زمين سخت » و به صيغهء جمع ، اسم موضع اسفل « مكّه » نهاده شده ، و من باب تخصيص گفتند ثنيّة « كدى » بهطور اضافه و با « يا » مىنويسند و بعضى تجويز با « الف » را
هامش
( 1 ) . بخشى از آيه - 187 سورهء آل عمران .
( 2 ) . سورهء آل عمران - آيات 196 و 197 .
( 3 ) . در اصل : تنيّه
( 4 ) . قصد كردن ، اقتدا كردن .