خانه بقدرى كه موافق شأن خود كفايت معاش و گذران خانهء شوهرنمايد با اقمشه و اسبابى كه هنگام عقدكنان از خانهء شوهرآورده بودند همه را در يخدانها و صندوقها [ 198 ر ] گذارده مقفل سازند و آنچه از قبيل ظروف و اسباب بلور است در خوانچهها چيده و فرش و رخت خواب را در مفرشها همه را حمل قاطرهاى مطرز بجل و جهاز و تجمل و بانواع زنگها و قر و ناقوس و كوس و كلك كه هنگام حركت صداى آهنگ زير و بم همه شهررا فراگيرد نموده با سازنده و مطرب و شاباش يكساعتى شب بخانهء داماد فرستند . بر پدر داماد فرض است كه همراهان جهاز را مخلع سازد و روز ديگر منزل عروس را فرش كنند و طاقچه و رفش را بآينه و اسباب چراغ و بلور و با رفتن مطرز سازند و ساير اسباب و اثاث الدارش را جابجا گذارند . پس وعده خواهى كنند از زنانهء منسوبان عروس و زنانهء منسوبان داماد و از كل بزرگان شهرهرطايفه و سلسله چند نفر رؤساى زنان را كه فردا از براى ناهار « 1 » و شام در عروسى پسر ما حاضر شويد . فردا براى صرف شيرينى و ميوجات و ناهار « 1 » حاضر و چون عصر شود از براى صرف عصرانه و چاى بهيئت [ 198 پ ] اجتماع بخانهء عروس رفته چون شام شود چادر بر سر عروس كرده بر روى روبنده كيلهء « 2 » طلا بندند . سواى مادر عروس همه عروس را در ميان گرفته با ساز و نواز و مشعل و آتشبازى و شاباش و غوغا روى بخانهء داماد آورند و همه زنان شهر در بامها و مردان در برزنها بيايند و تا نزديك محال داماد آنجا عروس بايستد ، يعنى داماد به پا انداز و استقبال آيد . از آن طرف سازنده و رقاص و مطرب داماد را با لباسهاى فاخر از حمام بيرون آورده با مشعل و چراغ با ساز و نواز آورده تا نزديك عروس تعظيم كند و گويد سر و جانم نثار قدم شما بفرمائيد و
هامش
( 1 ) - اصل : نهار
( 2 ) - به حاشيهء شمارهء 3 صفحهء 263 مراجعه شود