تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرآة القاسان يا تاريخ كاشان ( فارسى ) — صفحة 247

مساهمون:

ص٢٤٧
گوشت طيور و بره و ماهى هر زمان هرچه يافت شود ولى غالبا گوشت گوسفند و روغن كرهء گوسفند و گاو و اغلب خورشها را به ترشى از قبيل آب غوره و آب ليمو و آلوى بخارا و ناردان و سماق و سكنجبين و غوره و ريواس و غيره ترش كنند و دو رنگ افشره و شربت و دو سه نوع ترشى و خربزه هريك به قدر اشتها دو لقمه كمتر صرف كرده مرخص كنند . خادمان سفره بر چيده آفتابه و لگنى آب گرم [ بياورند و ] دست بشويند و گلاب استعمال كنند و قليان بگيرند و آن قليان از طلوع آفتاب تا هنگام خفتن ساعتى يكى دو نوبت عادت است و اسباب تفنن مىباشد ، ولى از پس هر پياله چاى و بعد از صرف ناهار « 1 » و شام مستحب مؤكد است كه ديگر حاجت باعلام نيست . مرد خادم ميداند كه چون [ 183 ر ] پياله چاى را بگيرد يا سفرهء ناهار « 1 » و شام را برچيند شرط است كه قليان را بدهد - اينكه احوال اغنيا . اما متوسطين نيز آنها در همه مراتب مزبوره شريكند با اغنيا ، مگر آنكه چاى صبح و عصر آنها مستمرى نيست و در تبريد چاشت غير از اوقات تابستان كه بر همه كس فرض و ناگزير است در زمستان و اواخر پائيز اصرارى ندارند و در خوردن شام به خوردن چلو و پلو و خورشهاى سرخ كرده عادتى ندارند ولى به خوردن گوشت كه گوشت در ديگى انداخته يك پياز و قدرى نمك و قدرى نخود يا ساير حبوبات ضميمه كنند و با آب طبخ نموده با نان بخورند و چون صبح از خواب برخيزند و دست و روى شسته نماز كنند و قليانى بكشند خوردنى حاضر كرده نان
هامش
( 1 ) - اصل : نهار