متداول و معهود است و به اين واسطه ميوجات اينجا نهايت امتياز را دارد و چون تاك و نار بن هردو قابل تبديل و پيوند نيستند ، لهذا هرگز درخت مو و درخت انار را ريشهدار غرس ننمايند اگرچه تاك بيك تدبير تبديل مىشود ، ولى در وقتى است كه قوى و كهن شده باشد و درختان نهال كم - سال قابل آن نوع پيوند كه بعد مذكور خواهد شد نيستند .
خلاصه باغ را اول ديوار كشند و بعد آورده « 1 » و اسفار نمايند ، به اين طريق كه از طرف اسفل [ 131 ر ] باغ شروع كرده پشت به طرف اعلى بايستند و سرتاسر عرض باغ را يك ذرع با بيل شكافته بر جلو خود بريزند ، چنان كه قاطر با بار از ميان شكاف عبور تواند كرد . و بعد بيلداران چهار چهار شوند با بيلهائى مانند زبان مار نيم ذرع بلندى سر آنها به ترتيب ايستاده ، چارهء « 2 » اولين بيلها را پهلوى يكديگر داشته يك پاى خود را حايل داشته بيكبار بر لب آن شكاف با كمال قوت و يورش فرودآورده تا دسته بر زمين سه روزه آب كرده فرو برده به قدر بيست من خاك متفقا از آن موضع با بيلها به آن طرف شكاف ريزند و از اين موضع گذشته خاك پهلوى آنجا را بر كنند و به همين ترتيب از يك طرف خود عرض باغ را طى نمايند و آن چاره كه پهلوى چارهء اول واقع هستند بيلهاى خود را بجاى بيلهاى اولين كه قريب نيم ذرع گود شده است فرودآورند و خاكش را بر جلو خود پخش كنند و از آن موضع درآورده به پهلوى آنكه همهجا بيل
هامش
( 1 ) - آورده زدن باصطلاح زراع زمين را يك ذرع يا بيشتر از هم شكافتن و هموار كردن است . ( حاشيه )
( 2 ) - چاره باصطلاح زراع عبارت از هر چهار نفرى كه هنگام آورده زدن متفق و يكدست باشند . ( حاشيه )