ميرود كه بنام سيد مير محمّد خوانده مىشود و صاحب مرقد را برادر سيّد مير احمد ( شاه چراغ ) ميشناسند . مدخل اين بقعه از سمت جنوب مزيّن بكاشيكارى است ( ش 124 ) و درون بقعه مشتمل بر حرم سادهء وسيعى مىباشد كه مرقد مطهّر در شاهنشين شمالى آن قرار دارد ( ش 125 ) و مسجدى بىپيرايه قرينهء حرم در سوى ديگر مرقد واقعست . ضريح آن خاتمكاريهاى زيباى عهد زنديّه را دربر دارد و پشت ضريح مرقد منسوب به امامزاده ابراهيم از اولاد امام هفتم ( ع ) واقع گرديده هردو ضريح به يكديگر متصل مىباشد . گنبد كاشى به سبك گنبدهاى ديگرى كه در عهد قاجاريّه بر بقاع متبرّك شيراز ساختهاند داراى بدنهء باريك و برآمدگى زياد در قسمت پائين گنبد است ( ش 124 ) بناى اصلى از آثار قرن دهم هجرى به نظر ميرسد كه در دوران زنديّه و قاجاريّه هم در تزيين و تعمير آن كوشيدهاند .
18 - مسجد جامع عتيق
چون از صحن بقعهء سيّد مير محمّد بجانب مشرق بيرون شوند در انتهاى بازار قديمى شيراز معروف ببازار حاجى سر در ميآورند . با طىّ مسافت مختصرى بازار خاتمه يافته به مسجد جامع شيراز ميرسند . مسجد مزبور كهنسالترين بناهاى شيراز است و بنا بگفتهء اغلب مورّخين موقعى كه عمروليث صفّارى در سال 281 ه ( 894 مسيحى ) مشغول آماده كردن لشگريان خود جهت جنگ با خليفه بوده دست به كار ساختن مسجد جامع گرديده است . از آن پس مانند تمام ابنيهء قديمى شيراز بر اثر زلزله و سوانح ديگر ويرانى يافته دستخوش تغيير و تبديل زياد گرديده است . درحال حاضر وضع كلّى مسجد جامع بدينقرار است كه سر در اصلى و بزرگتر آن از جانب شمال قرار دارد و كتيبهء اين سر در حكايت از تجديد ساختمان مسجد در زمان شاه عبّاس كبير بهزينهء امامقليخان والى فارس توسّط امين الملك بسال 1031 مينمايد . چون داخل مسجد شوند قسمت قديمى مهمترى كه به نظر ميرسد بناى خدا خانه يا بيت المصحف است كه در وسط صحن مسجد قرار دارد و آن را بفرمان شاه ابوسحق انجو ساختهاند ( ش 126 ) كتيبهء معرّق منحصربفردى بر بالاى خدا خانه ديده مىشود كه از