بقعهء كنونى در سال 923 صورت گرفته است .
سلطان خليل مذكور در شعر فوق خليل سلطان ذو القدر است كه در دوران سلطنت شاه اسمعيل اوّل صفوى مدّت پانزده سال از 911 تا 926 بر فارس حكومت داشت و بر طبق آنچه در فارس نامهء ناصرى « 1 » مرقوم رفته است بعلّت تقصيرى كه در جنگ چالدران از او سر زده بود در سال 926 بفرمان شاه اسمعيل بقتل رسيد .
سال تاريخ 943 مذكور در پايان كتيبهء بالاى حرم ( در زير گنبد ) مىرساند كه در زمان شاه طهماسب اوّل هم كارهاى تكميلى بقعهء مزبور انجام پذيرفته است . بر اثر سستى زمين بقعه و زلزلههاى شيراز خرابى زياد به اين بنا وارد آمده گنبد آنكه آخرين بار بوسيلهء مرحوم ميرزا ابو الحسن مشير الملك تجديد شده بود از يكطرف فرو مينشست و رو بانهدام ميرفت و باوجود تعميرات و محكمكاريهاى زيادى كه بوسيلهء مرحوم سرلشگر رياضى رئيس فرهنگ اسبق فارس و پس از آن به عمل آمد خطر انهدام روزافزون بود تا اينكه در سال 1329 گنبد آن از طرف ادارهء فرهنگ فارس برداشته شد و گنبد سبكى با استخوانبندى آهنين ( از محلّ درآمدهاى آستانه ) تهيّه و در سال 1331 نصب گرديد و بوسيلهء آجر و كاشى در ظرف چند سال به وضع و هيئت اوّليّه تجديد گشت . بقعهء سيد علاء الدّين در تاريخ 29 آذرماه 1316 ذيل شمارهء 307 در فهرست آثار تاريخى ايران بثبت رسيده است .
20 - آبش خاتون يا خاتون قيامت
در كنار شهر شيراز مجاور محلّ معروف به دروازهء قصّابخانه قسمتى از بناى نيمه ويران بنام آبش خاتون موجود است كه روزگارى بناى بلند و مجلّلى بوده بر اثر عدم استحكام بنا و بكاربردن چوبهاى زياد در آن زلزلههاى متعدّد شيراز منهدم گرديده باقيماندهء آن هم در شرف فروريختن بود و چند سال قبل بوسيلهء ادارهء فرهنگ تا حدّ مناسب تعمير و مستحكم گشت و بعضى قسمتها كه باعث انهدام بيشتر آثار موجود ميگرديد از بالاى ديوارها برداشته شد . دربارهء اين بنا مطالب مختلف
هامش
( 1 ) تأليف حاج ميرزا حسن خان فسائى چاپ تهران 1313 قمرى صفحه 98