نمود . عالم باورع و تقوائى بود . با قناعت زندگى مىكرد و در وجوه شرعى آنچنان امانت بخرج مىداد كه خانوادهاش فرداى روز فوتش از جهت امور زندگى دچار عسرت گرديد .
او درصدد برقرارى نماز جمعه در اردبيل برآمد و چندين جمعه نيز آن را اقامه نمود ولى بر اثر ناهماهنگيهاى ملّايان بالاخره آن را ترك كرد .
مرحوم غروى در روزهاى وحشتناك بعد از بيستم آذر 1325 درصدد يارى بيگناهان برآمد و از قتل و كشتار نفوس بيگناه بدست اراذل و اوباش جلو گرفت « 1 » . او در مسجد محمديه كه سابقا به « قرهكوللوك » مشهور بود اقامهء جماعت مىكرد . مرگ وى بسال 1328 خورشيدى اتفاق افتاد و جنازهاش با تعطيل عمومى در شهر ، بقبرستان معروف « باغ كلانتر » منتقل و به خاك سپرده شد . از آثار قلمى او تقريرات مرحوم نائينى است كه به نيكوترين وجهى آن را تحرير كرده است .
فائض اردبيلى :
« ملا حيدر على خلف مسيح اللّه اردبيلى » معروف به « فائض » در قرن يازده هجرى مىزيسته و بسال 1081 بدرود زندگى گفته است . او مثل پدر از حسن خط بهرهء وافى داشته و در فنّ تاريخ استاد بوده است . اشعارى هم به شكل مثنوى مىسروده و كتابى بنام « مهر و وفا » تدوين كرده است كه بنا بنوشتهء الذريعه ، در 1043 هجرى جمعآورى گشته و نسخهاى از آن در كتابخانهء ملّى تهران بشمارهء 4 / 564 ف نگهدارى مىشود . بيت اول آن كتاب :
شكر كه ديباچهء مهر و وفا * گشت مشرّف بسپاس خدا
و بيت آخر آن :
مونس من باد محبّت تمام * كار دلم باد وفا و السّلام
رباعيات زير نيز از سرودههاى اوست :
فائض سخن راست ز ما باور كن * مژگان بندامت گناهى تر كن
هامش
( 1 ) - در صفحهء 117 اين كتاب بدين كار اشارتى رفته است .