كرده و ملازم درس او بوده است . او تقريرات استادش را در شش مجلّد جمعآورى كرده و در اينباب زحمت زيادى متحمل گشته است .
شيخ ستار در سال 1312 هجرى در نجف درگذشته و بخاطر موقعيت علمى و شخصيّت ارزندهاش در ايوان طلاى حضرت على ( ع ) دفن گشته است .
شيخ ستار بن محمد صالح اردبيلى :
مؤلف « تاريخ اردبيل و دانشمندان » از شيخ ستار بن محمد صالح اردبيلى نام برده و او را از دانشمندان قرن سيزده هجرى نوشته است كه در رياضيات اطلاعات و خبرويت داشته است . او در سال 1207 هجرى مجموعهاى مشتمل بر « صحيفة الاسطرلاب » ، « حاتميه » ، « تشريح الافلاك » و « بيست باب » نوشته و يا آنها را حاشيه كرده است .
شيخ ستار بن محسن اردبيلى :
مؤلف مذكور در فوق از شيخ ستار بن محسن اردبيلى نيز ياد كرده است كه در سال 1336 هجرى بدرود زندگى گفته است . او از علماى معاصر اردبيل است و در اين شهر علاوه بر حوزهء درس حاكميت شرع و مرجعيت دينى داشته از جهت وثاقت مورد قبول عامّه بوده است . شيخ ستار تحصيلات خود را در نجف بپايان رسانيده و از شاگردان مبرز « شيخ محمد حسن ممقانى » و « آخوند ملا كاظم خراسانى » بشمار مىآمده است « 1 » .
شيخ سراج حمزهء اردبيلى :
از علماى قرن هشتم هجرى بوده و از فقهاى بزرگ در مذهب شافعى بشمار مىآمده است . در مآخذى كه در تدوين اين گفتار از آنها استفاده كردهايم نام و شرححالى از او ديده نشد جز در كتاب دانشمندان آذربايجان كه ويرا از شاگردان تاج الدين اردبيلى گفته و آورده است كه شيخ سراج فقه را نزد آن دانشمند فراگرفته است .
سعدى اردبيلى :
طبيب بوده و در قرن نهم هجرى به حذاقت در طبابت شهرت داشته است . كاتبى نيشابورى در حق وى گفته است :
هامش
( 1 ) - در صفحهء 350 جلد اول اين كتاب سخنى از او بميان آمده است .