شده و در صورتى كه مولانا حمزه در سال 1099 درگذشته باشد نمىتواند شاگرد بيواسطهء او باشد مگر آنكه تصوّر شود كه حمزه عمر زيادى كرده و 106 سال بعد از درگذشت استادش زنده بوده است .
خداوردى اردبيلى :
از دانشمندان قرن يازدهم هجرى است . در سال 1071 قمرى در سفريكه باصفهان كرده در مدرسهء جدّه شرح اشارت را با خط خود استنساخ نموده است . بيش از اين از شرح حالش مطلبى عنوان نگرديده است .
خطائى :
تخلّص شعرى شاه اسماعيل اوّل است . او درعينحال كه اهل جنگ و مبارزه بود در شعر و شاعرى نيز استعداد قابل توجّهى داشت و از شعراى قرن دهم هجرى بشمار مىآمد . او در 25 ماه رجب 892 هجرى قمرى از « عالمشاه » دختر « اوزون حسن آققويونلو » در اردبيل به دنيا آمد و سالهاى اول عمر را ، پس از شهادت پدرش در شيروان ، باسارت در قلعهء استخر فارس گذرانيد و پس از آنكه آزاد گشت در قسمت ديگرى از دوران طفوليت خويش مجبور باقامت در لاهيجان گرديد .
در سال 905 هجرى هنگاميكه سيزده سال داشت باردبيل آمد و از آنجا با هفت هزار نفر از مريدان به قصد خونخواهى پدرش به شيروان حمله نمود و « فرّخ يسار » را در محلّى بنام « جانى » شكست داد و بسوى نخجوان پيش راند و « الوند ميرزا » را مغلوب ساخته عازم تبريز گرديد .
او بسال 906 هجرى اعلام سلطنت كرد و بنام شاه اسماعيل بر تخت نشست و تا سال 930 كه بدرود زندگى گفت دائما در حال جنگ و اردوكشى گذرانيد . با اينحال هرگاه كه فرصتى يافت اشعارى سرود و ديوانى كه معروف به « ديوان خطائى » است از خود بجاى گذاشت . « 1 »
اين ديوان مشتمل بر سه قسمت است . يكى ديباچهء مستقل ديگرى « نصيحتنامه » و سوم « دهنامه » ، كه مجموعهء غزليات اوست و تعداد ابياتش كلا در حدود 3815 بيت مىباشد . مؤلف الذريعه مىنويسد نسخهء خطى اين ديوان كه « يارى شيرازى » از
هامش
( 1 ) - شاعر ديگرى كه نزديك به زمان شاه اسماعيل زندگى مىكرده نيز خطائى تخلص نموده است و ديوان يوسف و زليخا ، كه به زبان تركى و بنام سلطان يعقوب جانشين اوزون حسن آققويونلو سروده شده است ، از اوست .