نوشهر فاصله دارد بدانجا آب آورد و قسمت اعظم اراضى باير آن را زير كشت قرار داد .
روى رودخانهء بالخلو پلى بست و در سمت شرقى آن ، در جائى كه امروز بنام وى به محلّهء ابراهيمآباد معروف است ، در سال 1279 هجرى مسجدى احداث نمود ، اين پل و مسجد با محلهايكه در آن قرار دارند امروز نيز بنام او به پل و مسجد و محلّهء ابراهيمآباد شهرت دارد .
او قريب يكصد سال عمر كرد و حوالى سال 1307 هجرى بدرود زندگى گفت .
پس از وى فرزند ارشدش مرحوم ميرزا حاجى آقا امامجمعه شد و بعد از او حاج ميرزا محمد صادق امامجمعهء اردبيل گرديد . از خدمات شخص اخير نوسازى مسجد اچدكان بود كه با هزينه شخصى خود آن را انجام داد . مقبرهء خانوادگى آنها در حجرهاى متصل به مسجد اچدكان قرار دارد .
ابراهيم بن محمد الاردبيلى :
« ابراهيم بن محمد الاردبيلى » ثم « الشماخى » از دانشمندان اسلامى در مذهب شافعى بوده است . بعد از حج سنهء 864 در اول سال 865 هجرى بقاهره رفته و چندين ماه در آنجا اقامت كرده است . مرد متدين و صاحب فضيلتى بوده و از حيث ديانت و دانش و تواضع در آنجا شهرتى يافته است . او بار ديگر به سفر حج رفته و با قافلهء الشامى بدانجا بازگشته است . او كه هنگام ورود بقاهره حدود شصت سال داشته فتوى مىداده و آثارى نيز داشته است .
پس از مدتى بولايتش برگشته و السخاوى گفته است كه بعد از سال 877 ديگر از او خبرى نبوده است .
شيخ ابراهيم قلعهجوقى :
« قلعهجوق » از قراء اردبيل است و مرحوم شيخ ابراهيم از آنجا برخاسته است . او پس از تحصيل مقدمات عازم نجف اشرف شد و تا آخر عمر كوتاه خود در آنجا ماند . بشهادت فضلاء همدورهاش از نبوغ علمى در فقه و اصول بهرهء وافى داشت و در جودت و ذكاوت كمتر نظير او ديده شده است . در حوزهء درس مرحوم آخوند خراسانى منحصربفرد بوده و با دقت نظرى كه داشته خود استاد را نيز متحيّر مىنموده است . از تاريخ ولادت و وفاتش اطلاعى در دست نيست ولى تلمّذ وى در محضر آيت الله خراسانى زمان حيات ويرا ، در