چه مىتوانيم بكنيم . ابزار كار ما در اينباره همين حروف و حركات است و زبان تركى كه در آذربايجان بدان سخن گفته مىشود عموما با همين حروف و حركات فارسى نوشته مىشود و آنهائيكه آشنا به آن زبان نيستند در موقع خواندن آنها بنحو ديگرى تلفظ مىنمايند .
1 - اين قصّه يا ناغل بنام « ئوشودوم » معروف است زيرا با آن كلمه شروع مىشود و چنين بيان مىگردد :
« ئوشودوم ، آى ئوشودوم . داغدان آلما داشيديم . آلما جيغيمى آلديلار . منى يولاسالديلار .
من يولومنان بيزارم . درين قويى قازارام . درين قويى بش كچى . بشيدهئركك كچى .
ئركك قازاندا قينر . فنبر يانيندا اوينار . قنبر دگل قميش دى . بش بارماغى گوموشدى .
گوموشى وئرديم تاتا . تات منهدارى وئردى . دارينى سپديم قوشا . قوش منه قانات وئردى .
قاناتلانديم اوشماغا . حق قاپوسين آشماغا . حق قاپوسى كليدلى . ويرديم كليندى سيندى .
كليد دوه بوينوندا . دوه گيلان يولوندا . گيلان يولى سربسر . ايچينده ميمون گزهر .
ميمونون بالالارى . منى گورجك آغلادى . تومانينا قيغالادى .
تومانى دليك دليك . قورباغه بولوك بولوك . قورباغهنى هاخلاديلار .
هوخلاديلار . حسن بيگه ساخلاديلار . حسن بيگون نهيىوار . چاقّور چوقّور چايىوار . الّلى باتمان يانىوار . »
ترجمهء آن به فارسى قريب بدين مضمون است :
« چائيدم آى چائيدم . از كوه سيب حمل كردم . ظرف سيب را از من گرفتند . مرا به راه انداختند .
اردبيل در گذرگاه تاريخ ( فارسى ) — صفحة 285
مساهمون: بابا صفرى
ص٢٨٥