بگويد و فقط يكى از آنها را با گفتن كلمهء « گل » حاوى انگشترى بداند . اگر فنجانى كه پوچ گفته شده بود انگشترى را در زير خود مىداشت ، و يا آنديگرى كه گل گفته شده بود خالى درمىآمد آنها بازنده مىشدند و الّا بازى را مىبردند .
بردوباخت اين بازى غالبا خوراكى بود مثل خريدن زولبيا و باميا و يا گز ، از طرف دستهء بازنده و صرف آن بوسيلهء همهء بازيكنها .
گاهى بجاى فنجان و مجموعه از مشتهاى بازيكنها و بجاى انگشترى از چيز ديگرى استفاده مىشد و انگشترى يا آنچه بجاى آن انتخاب مىگشت در دست يكى از بازيكنها گذاشته مىشد و بازيكنان دستهء اول همگى دستهاى مشت شده خود را در جلوى خود مىگذاشتند و بازيكنان دستهء دوم با گفتن گل يا پوچ بازى را انجام مىدادند .
تورنا دوئدى :
بازى ديگرى بود كه معمولا در شبهاى رمضان جوانان را به خود مشغول مىداشت . وسيلهء بازى يك قاب معمولى و يك كمربند يا چيزى شبيه بدان بود كه به صورت تازيانه براى زدن بدست بازيكنان از آن استفاده مىشد و آن را « تورنا » مىگفتند . كلمهء « دوئدى » از مصدر « دوئمك » بمعنى « زدن » و « كوفتن » است .
چهار طرف قاب بطوريكه در صفحه 269 گفتيم « توخان » ، « آلچى » ، « بوك » و « جيك » نام داشت و در اين بازى براى هريك از آنها امتيازاتى تعلق مىگرفت .
بازيكنها بنوبت آن را از هوا به زمين مىانداختند . هرگاه قاب به صورت آلچى مىايستاد آنكس كه آن را انداخته بود بمقام پادشاهى در آن بازى مىرسيد . و اگر به صورت توخان مىافتاد صاحبش را بوزارت مىرسانيد . وزير تورنا را بدست مىگرفت و اوامر شاه را اجرا مىنمود .
قرار گرفتن قاب به صورت بوك علامت بيگناهى آنكسى بود كه آن را انداخته بود ولى اگر قاب به صورت « جيك » مىافتاد آنشخص گناهكار شمرده مىشد و گناه او نيز بعنوان دزدى اعلام مىگرديد .