كشيدن خطهائى در زمين هموارى ترتيب مىدادند بدينطريق كه ابتدا دو خط موازى تقريبا به طول دو متر و فاصلهء هفتاد سانتيمتر ، يا كموبيش ، مىكشيدند . آنگاه با رسم خطوط ديگرى عمود بر دو خط اول ، آن دو را به سه خانهء مستطيلشكل تقسيم مىنمودند .
سپس در بالاى سومين خانه ، دو خط افقى موازى با هم و عمود بر دو خط موازى اوليّه رسم مىكردند و در فاصلهء آنها دو خانهء مجاور ديگر بوجود مىآوردند بنحويكه اين دو خانه با سه خانهء قبلى به صورت حرف
( T )
لاتين درمىآمد . بعد ، از آن با رسم نيمدايرهاى در بالاى آنها ، خانهء منحنى شكل جديدى ترتيب مىدادند و خانهها را از پائين به بالا با اعداد 1 و 2 و 3 . . . مشخص مىساختند .
نحوهء بازى چنين بود كه يك قطعه سنگ مسطح را در خانهء اوّل قرار مىدادند و آنكس كه بازى با او بود مىبايست بر روى يك پا بايستد و به صورت « لىلى » كه در اردبيل « خىخى » گفته مىشد ، آن سنگ را با پاى خود به بيرون بزند بطريقى كه سنگ از پائين ، و نه از طرفين خانه ، بيرون شود و درعينحال هم سنگ و هم پاى بازيكن بر روى خطوط دور خانهها قرار نگيرد و تمام بازى نيز به حالت لىلى انجام پذيرد .
وقتى سنگ بدينطريق از خانهء اول بدر مىآمد بازيكن نيز از آن خانه بيرون مىآمد و اينبار سنگ را با دست طورى پرتاب مىكرد كه در خانهء دوم قرار گيرد و او بطريق بالا آن را با يك پا به بيرون بزند و هكذا .
در خانهء چهارم و پنجم زدن با پا رسم نبود وقتى بازيكن پس از انداختن و قرار دادن سنگ در آنها به صورت لىلى سه خانهء اول را مىگذشت در حالى كه پاها را در خانههاى 4 و 5 مىگذاشت سنگ را با دست برمىداشت و با پرش به هوا عقبگرد كرده بار ديگر با قرار دادن پاها در دو خانهء مزبور ، ولى در عكس حالت اول ، سنگ را در خانهء سوم مىگذاشت و لىلىكنان آن را به بيرون مىآورد .
بازى در خانه نيمدايره شكل آخرى اندكى مشكل بود زيرا طفل بازيكن مىبايست سنگ را با پا طورى رو به پائين بزند كه در خانهء 4 يا 5 نايستد و مستقيما به خانهء سوم برود .
هركس بازى را بدون خطا و اشتباه بپايان مىرسانيد برنده مىشد .