و در راه خدا انفاق نمىكنند ، پس بشارت ده ايشان را به عذاب دردناك :
« يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ . .
. فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ »
يعنى روزى كه سرخ مىشوند در آتش جهنم پس داغ مىشوند به آنها پيشانىها و پهلوها و پشتهاى ايشان كه اين است آنچه را براى خود جمع كردهايد . « 1 »
بلكه فرمود :
« وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ »
يعنى گمان نكنند كسانى كه بخل مىكنند به آنچه خداوند از فضلش به آنها داد كه خوب است براى آنها ، بلكه بد است براى آنها . زود باشد كه طوق زده شود به گردن آنها آنچه را كه بخل كردهاند . « 2 »
هامش
( 1 ) . مىفرمايد : معناى الزام به بخششها و دهشها ، اقدام به پرداخت واجبات مالى و دادن حقوق الهى از قبيل : زكات ، خمس ، كفارات و ديات است ؛ زيرا همان گونه كه پيش از اين يادآور شدند ، پرداخت مالياتها و اداى دينهاى اجتماعى ، لازمه زيست در جامعه است كه از اين راه ، رفع نيازهاى اجتماعى و گسترش معارف الهى ميسر مىشود ؛ به همين جهت خداوند تعالى ثروتمندان را تهديد مىكند و مىفرمايد :وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ( توبه ( 9 ) : 34 )
آنان كه سيم و زر مىاندوزند و آنها را در راه خدا انفاق نمىكنند ، آنان را به كيفرى دردناك بشارت ده .
در آن روز در آتش دوزخ مىدمند و چون گل آتش سرخ كنند و با آن ، چهرهها ، پهلوها و پشتها را داغ كنند و چنين ارائه دهند كه اينها همان چيزهايى است كه براى خويش به گنجينه سپرده و اندوختهايد .
( 2 ) . هركس اين مطلب را به خوبى كه مىداند آنچه در دنيا در اختيار او قرار دارد تا زمانى كه زنده است به او تعلق دارد و روزى كه رخت از جهان بربندد ، از تمامى مواهب الهى چيزى جز يك كفن به همراه نمىبرد . با اين همه بسيارند كسانى كه خداوند آنان را در ناز و نعمت قرار داده و تصور مىكنند كه اين امتياز از آن ايشان است و از اينكه دست ديگران يعنى بينوايان و مستمندان در راه خدا را بگيرند ، دريغ مىورزند و نمىدانند كه خداوند تعالى دستدهنده را نيازمند نمىسازد . خداوند تعالى در همين زمينه به بندگان ناسپاسى كه نعمتهاى خويش را به آنان ارزانى داشته و آنان از همراهى با بيچارگان بخل ورزيده و حقوق واجب خود را ادا نمىكنند ، چنين مىفرمايد :