به جان ، خاك مزابل پاك رفته * ز هرچ آن ديده ، از صد ، يك نگفته
چه ، در آن سلسلهى صوفيّه و اهل سلوك ، قانون است كه چون خواهد كسى در آن طريقه آيد ، بايد كه مدت هزار و يك روز خدمت نمايد ، بر اين وجه كه چهل يوم خدمت چهارپايان كند ، و چهل روز كنّاسى فقرا نمايد ، اعنى مزابل پاك كند « 1 » ، و چهل يوم آبكشى ، و چهل روز « 2 » فرّاشى ، و چهل يوم هيزمكشى ، و چهل روز « 3 » نظارت نمايد ، بر اين نسق « 4 » ، تا مدّت مقرّره تمام شود ؛ اگر چنانچه يك روز از اين مدت ناقص گردد ، بايد كه « 5 » خدمت را از سر گيرد . و چون تمام كند ، آن كس را غسل توبه دهند از جميع محرّمات ، و [ بر تنش ] كسوت از سر كار خانقاه پوشند « 6 » ، و تلقين اسم جلاله بر او كنند . و حجرهاى « 7 » جهت آسايش و عبادت به وى دهند ، و طريق رياضت و مجاهده تعليم وى كنند . « 8 » و آنكس بر آن قاعده و قانون مشغول شود ، تا آنكه صفايى در باطن او ظاهر گردد ، و اطّلاعى بر تمام مطالب حقّه پيدا نمايد بهطور مشاهده و عيان . ايضا بايد اشتغال داشته باشد بتقوى اللّه فى السرّ و العلانيّة بقلّة الطّعام و قلّة المنام و مواظبة القيام و ترك الشّهوات على الدّوام و احتمال الجفاء من جميع الانام و ترك مجالسة السّفهاء و العوام و مصاحبة الصّالحين و الاكرام » .
اگر روى تو باشد در كه و مه * بت و زنّار و ترسايى ترا به
هامش
( 1 ) . پا : نمايد
( 2 ) . پا : يوم
( 3 ) . پا : يوم
( 4 ) . شا : ( بر اين نسق ) را ندارد .
( 5 ) . شا : ( كه ) را ندارد .
( 6 ) . پا : پوشانند
( 7 ) . پا : شوانند
( 8 ) . پا : نمايند