[ 28 ] اشاره [ در جنّت روحانى ]
بدانكه اول مقام سلوك طلب و جدّ و جهد است در تخلّق به اخلاق حميده ، و تحرّز از ملكات رذيله ، و مرجع همه به سوى شريعت مقدّسه ، و معيار همه متابعت هدى و تحرّز از قيد هوا است ؛ قال اللّه تعالى :
أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى .
« 1 » و اين جنّت دو مرتبه دارد : روحانى و جسمانى . جسمانى آن موكول به آخرت است ؛ و روحانى ، نمونه آن در اين دنيا هم يافت مىشود ، و جذبه و فناى اولياء شعبهاى از اين جنّت روحانيّه است كه لذّتى از مقام قرب و شهود براى عارف حاصل مىشود كه از نفحات فردوس است ؛ و اين منوط است به قطع علائق غير شرعيّه . و نورى از پرتو نور حجّت عصر در قلب عارف تابش مىكند كه از ما سوى اللّه برىء و بيگانه ، و به درگاه خدا آشنا مىشود ، و از خدا غير از خدا را طلب نمىنمايد .
چون شود آن نور بر دل استوار * عقل و صبر از تو نمىگيرد قرار
پرتو نورش به دل تابش كند * خوف يزدان بر دلت آتش زند
چون ز شور عشق او سالك شوى * از براى راه حق هالك شوى
اين هلاكت شد وصال جاودان * از ملائك شد شئون سالكان
. . . . . . فيض رحمت نوش كن * سرّ عشاق جهان را گوش كن
چونكه شائق گشتى از سرّ خرد * قلب تو بر سرّ عالى مىپرد
هامش
( 1 ) . سوره مباركه نازعات : 40 - 41 .