كه آن تسبيح را سر از وجود است * تمامش سرّ اعيان شهود است
چو خلق رذل از خود دور كردى * به سرّ وحدتش مسرور گردى
شوى مجذوب از بهر حقيقت * براى رهبر اهل شريعت
شود قلبت مطهر از رذائل * مقدس مىشود بهر دلائل
كه بعد از عزل انحاء طبيعت * فنايى بايدت از جاهليّت
ز سير كنه اعيان ظواهر * رسى بر رمز اصحاب ضمائر
ز آفاق جهان و سرّ انفس * همىباشى طريقت را تجسس
چو عارف گشته . . . از وصالش * شده محبوب قرب لايزالش
اشارات ايمانيه ( فارسى ) — صفحة 109
مساهمون: محمد تقي بن محمد باقر الرازي الأصفهاني ( آقا نجفي )
ص١٠٩